Türk Ceza Kanununda cebir ve tehdit fiili

İrade özgürlüğünün gereksinimlerinden biri de kişilerin zorlama olmaksızın karar verme ve bu doğrultuda hareket edebilmesidir. Zorlama araçlarının en yaygın görünüm şekillerinin cebir ve tehdit olduğu söylenebilir. Türk Ceza Kanunu'nda cebir ve tehdit fiili bir çok suçta ve farklı şekillerde düzenlenmiştir. Bu fiillerin çoğunlukla kanunda beraber düzenlenmesi ve eski görüşlerde zorlamaya yönelik tehdidin de cebrin görünüş şekli olarak ele alınıp aynı konu içerisinde incelenmesi sebebiyle bu çalışmada cebir ve tehdit fiilleri birlikte ele alınmıştır. Bu fiiller kanunda temel olarak üç farklı şekilde düzenlenmiştir. İlk olarak tehdit fiili TCK m. 106'da ve cebir fiili de TCK m. 108'de bağımsız birer suç tipi olarak düzenlenmiştir. İkinci olarak bu fiillerin diğer suçlarda araç olma niteliği gözetilerek cebir ve tehdit fiilleri diğer suçlarda unsur olarak da düzenlenmiştir. Üçüncü olarak TCK m. 28'de kusurluluğu kaldıran bir hal olarak düzenlemiş, bu fiilleri uygulayarak bir başkasına suç işleten kişinin dolaylı fail olarak işlenen suçtan sorumlu tutulacağı belirtilmiştir. Cebir ve tehdidin unsur olarak düzenlendiği durumlarda bu fiillerin anlamı belirlenirken temel olarak Tehdit Suçu'na ve Cebir Suçu'na atıf yapılmıştır. Ayrıca cebrin unsur olarak düzenlendiği suçların çeşitli ve çok sayıda olması onların işlenme sayılarını artırarak bu suçlarda cebrin, cebir suçundan daha detaylı olarak ele alınmasını sağlamıştır. Bu çalışmada öncelikle cebir ve tehdit fiilleri bağımsız suç tipi kapsamında ele alınarak açıklanmıştır. Daha sonra bu açıklamalardan yola çıkılarak cebir ve tehdidin unsur olarak düzenlendiği suç tipleri ve bu fiillerin suç işlemeye zorlamak için (TCK m. 28) kullanılması ele alınmıştır.