Türk halk oyunları lisans programları ders planlarındaki ritim bilgisi ve vurmalı çalgılar dersleri: İçerikler, farklılıklar ve öneriler

Türk halk oyunları içinde çeşitli unsurları barındıran ve bunların harmanlanması ile ortaya çıkan bir kültür ögesidir. Bu unsurların başında ise olmazsa olmaz olarak değerlendirilen müzik kavramı gelmektedir. Müzik ve oyunun ortak temeli ritimdir. Ritmi hem müzikte hem de oyunda yer alan bir alt unsur gibi düşünmek gerekmektedir. Ritim, müzik ve oyun birbiriyle iç içe geçmiş üç olgudur. Müziğin oyunu şekillendirdiği noktalar olduğu gibi oyunun da müziği şekillendirdiği noktalar bulunmaktadır. Burada vurguyu, karakteri ve ayrımın yapılmasını sağlayacak unsurların başında da ritmik yapılar gelmektedir. Türkiye'de birçok farklı ritmik yapı örneğini bulmak mümkündür. Müzik içerisinde ritmik yapılar çeşitli vurmalı çalgılar kullanılarak vurgulanmakta veya öne çıkartılmaktadır. Vurmalı çalgılar, Türk halk oyunlarında yer alan tüm oyun türlerinde kullanılmaktadır. Bu sebeple Türk halk oyunları ve vurmalı çalgılar, müzik ile ritim birbiriyle sürekli iletişim içinde olan ve iç içe geçmiş kavramlardır. Türk halk oyunları eğitiminde de bu unsurların olması elzemdir. Çalışmanın birinci bölümünde ritim kavramı, genel müzik terimleri, Türk halk müziği usullerinin yanı sıra Türk halk oyunları ve vurmalı çalgılar ilişkisi ele alınmıştır. İkinci bölümde Türk halk oyunları hakkında genel bilgiler, Türk halk oyunlarının akademide yer alma süreci ve Türk halk oyunları lisans programlarında yapılan ilk eğitim planları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde üniversitelerin Türk halk oyunları lisans programlarında yürütülen Ritim Bilgisi ve Vurmalı Çalgılar derslerinin içerikleri hakkında bilgiler verilirken yürütülen bu derslerde kullanılan asma davul notasyon modelleri de tespit edilmiştir. Modellerde yer alan notalar hakkında bilgilendirmeler yapılmıştır. Bu bölümlerde ilgili dersleri yürüten akademisyenlerin neredeyse hepsi ile görüşülmüştür. Bu kişilerden derslerin işleyişine dair bilgi ve belgeler temin edilmiştir. Son bölümde ise çalışma genelinde elde edilen sonuçlar belirtilmiştir. Ayrıca bu sonuçlar göz önünde bulundurularak farklı önerilerde bulunulmuştur. Bu çalışmanın Türk halk oyunlarına, Türk halk oyunları araştırmacılarına, Türk halk oyunlarının akademik eğitiminin gelişimine, bölümlerde Ritim Bilgisi ve Vurmalı Çalgılar konularında çalışmak isteyen araştırmacılara kaynak olması en büyük temennidir.