Türk Hukukunda evlat edinme

Evlat edinme; evlat edinen ile evlatlık ve onun füruu arasında kural olarak, sahih nesep benzeri hükümler ve cali hısımlık ilişkisi doğuran, hakimin izni üzerine yapılabilen şekle bağlı bir aile hukuku akdidir. Evlat edinmenin hukuki niteliğinin çoğunluğun görüşüne göre; evlat edinmenin meydana gelmesi için evlat edinenin iradesinin yeterli olmadığı ayrıca, evlatlığa alınacak olanın rızası gerekli olduğundan, evlat edinmenin iki taraflı bir hukuki muamele olduğu, ancak bu rızalardan başka hakimin izni de gerekli olduğundan huhusi şekle bağlı bir aile hukuku akdi olduğudur. Evlat edinme; çocuksuz insanlara çocuk sevgisini tattırması, kimsesiz çocukları ise bir aileye kavuşturması, evlilik dışında doğan çocuklara da sahih nesep benzeri statü kazandırması bakımından faydalı; bazı gayri meşru menfaatlerin elde edilmesinde araç olarak kullanılabilecek olması nedenleriyle sakıncalıdır. Evlat edinenle evlatlık arasında 18 yaş farkının bulunması, evlat edinenin 35 yaşını doldurmuş olması, evlat edinenin rızası, gerçek kişi olması, sahih nesepli altsoyunun bulunmaması, evlat edinenin eşinin rızası, evlatlığın başkası tarafından evlat edinilmemiş olması, evlatlığın rızası, gerektiğinde ana babasının, vasisinin ve vesayet dairelerinin rızası, evlatlığın eşinin rızası, şartlarının hepsi evlat edinmenin asli şartlarını; hakimin izni, resmi senet, nüfusa tescil ise şekli şartlarını oluşturur. Evlat edinmenin şahsi sonuçlarının anlaşmayla kaldırılması mümkün değilken mali sonuçlarının bir kısmının sonuçlarının anlaşmayla değiştirilmesi mümkündür. Evlat edinme sözleşmesinin yapılmasıyla evlatlık, evlat edinenin soyadını taşır, onun velayeti altına girer, evlat edinene mirasçı olur, evlatlıkve evlat edinen arasında evlenme yasağı doğar, taraflar birbirlerine karşı bakma borcu ve nafaka borcu altına girerler. Evlat edinme sözleşmesi; mutlak butlan, nisbi butlan, evlat edinen ve evlatlığın anlaşmalarıyla veya taraflardan birisinin isteğiyle bir hakim kararıyla ya da kendiliğinden sona erer.