Türk hukukunda müşterek velayet sorunu

Çalışmamızda, ortak hayata son verilmesi ile velayet hakkının eşler tarafından müştereken kullanılmasının mümkün olup olmadığı Türk Medeni Kanunundaki düzenlemeler, doktrindeki yaklaşım ve yargı kararlarındaki bakış bağlamında değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, öncelikle toplum yapısının değişmesi, kadın-erkek eşitliğine yönelik çalışmaların yapılması ve çocuk haklarına verilen önemim artması gibi etkenler çerçevesinde velayet kavramına yüklenen anlamın ve algının zaman içerisindeki dönüşümünden bahsedilerek velayet kavramının hukuki niteliği ve özelliklerine yer verilmiştir. Çalışmanın devamında, ulusal ve uluslararası hukuk metinlerinde velayet hakkına ilişkin düzenlemeler incelenerek Türk Medeni Kanunun 336/3. maddesinin lafzı itibariyle açık olup olmadığı, emredici nitelik taşıyıp taşımadığı ve yerinde bir düzenleme olup olmadığının tartışması yapılmıştır. Doktrinde uzun zamandır tartışmalı olan müşterek velayet kurumunun, özellikle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 Nolu Protokolün onaylanması ile daha da tartışılır hale gelmesi nedeniyle Avrupa İnsan Hakları mahkemesinin müşterek velayet konusundaki yaklaşımına da ayrıca yer verilmiştir. Yine, yabancı mahkemeler tarafından verilen müşterek velayet kararlarının Türkiye'de tenfizi incelenmiştir. Bu kapsamda MÖHUK'da ve milletlerarası sözleşmelerde öngörülen tanıma ve tenfiz usulüne yer verilerek daha çok velayete ilişkin hususlar üzerinde durulmuştur. Anahtar Kelimeler: Velayet Hakkı, Müşterek Velayet, Çocuğun Üstün Menfaati, Kamu Düzeni, Tanıma, Tenfiz.