Türk İş Hukukun`da ve Avrupa Birliği Hukuku`nda geçici iş ilişkisi

Geçici iş ilişkisi, bir işverenin ekonomik bir kazanç elde etme isteğiyleveya herhangi bir kazanç beklemeksizin; kendisine iş sözleşmesiyle bağlıbulunan ve yazılı rızasını aldığı işçisini, aralarındaki sözleşme devamederken, çalışması için geçici süreliğine başka bir işverenin yanına veyönetimine vermesiyle oluşan üç köşeli hukuki bir ilişkidir. Bu çalışmada,geçici iş ilişkisi, öncelikle bir esnek istihdam modeli olarak ele alınmıştır.Daha sonra, Türk İş Hukukunda, geçici iş ilişkisi kavramı ve türleriüzerinde durularak; onun unsurları ve benzer ilişkilerden farkı ortayakonulmuştur. Ayrıca, yine Türk İş Hukukunda, geçici iş ilişkisinin taraflarıarasındaki hukuki ilişkiler, geçici iş ilişkisinde tarafların hak ve yükümlülükleri,toplu işçi çıkarmaya gidilen işyerlerinde uygulanan geçici iş ilişkisi, toplu(kolektif) iş hukuku yönünden geçici iş ilişkisi ve geçici iş ilişkisinin sonaermesi konuları ayrıntılı bir şekilde incelenmiştir.Son olarak, Avrupa Birliği Hukuku ve bu hukuku oluşturan AvrupaBirliğine üye ülkelerin hukuklarındaki geçici iş ilişkisine yönelik düzenlemeler;çeşitli tablolardan (Avrupa Birliğinde Geçici İş İlişkisiyle Çalışanların SağlıkDurumları Üzerindeki Baskılar; Profesyonel Geçici İş İlişkisiyle ÇalışanlarınToplam İstihdam İçindeki Yüzde Oranları; AB Üyesi Ülkelerdeki Geçici İşİlişkisine Yönelik Düzenlemelerin Özeti) da yararlanılarak anlatılmıştır.