Türk Medeni Yargılama Hukukunda senedatın ibrazı mecburiyeti

İspat hakkı, davanın taraflarından her birine, ileri sürdüğü bir vakıanın ispatı için kendisine gerekli olan bir senedi (belgeyi) kullanabilme, ona erişebilme hakkını da bahşeder. Bu da, söz konusu belgenin kendi elinde değil de, karşı tarafın ya da davaya tamamen yabancı olan üçüncü bir kişinin elinde bulunması halinde, bunun davaya dahil edilmesini gerektirir. İşte, bu varsayımdan hareketle kanun koyucu, davanın aydınlatılması amacıyla, kimsenin kendi aleyhine olan delilleri göstermeye zorlanamayacağını ifade eden nemo tenetur edere contra se ilkesine senetler bahsinde bir istisna getirerek, ?Senedatın İbrazı Mecburiyeti (HUMK m.326-336)?ni hukukumuza dahil etmiştir. Bu çalışma, somutlaştırılması her hukuk düzeninde aynı yoğunlukta olmasa da, modern yargılama hukukunun genel bir ilke olarak onayladığı ?Senedatın İbrazı Mecburiyeti?nin Türk medeni yargılama hukukundaki yerini, konunun karşılaştırmalı hukukta düzenleniş şekli de göz önünde bulundurularak belirlemeyi amaçlamaktadır.