An exploratory study into the use of discourse markers by turkish efl students in English speaking exams and its relation with their exam scores

Söylemin tutarlılığına katkıda bulunan ve muhataplar arasındaki iş birliğini ve konuşmanın ortak inşasını gösteren işlevleriyle söylem belirteçleri, bir dilin edim biliminde önemli bir rol oynar. İspanyolca, Çince ve Japonca gibi farklı anadillere sahip konuşmacıların söylem belirteci kullanımına odaklanan bazı araştırmalar olmasına rağmen, bu belirteçlerin İngilizce öğrenen Türklerin bu belirteçleri kullanımına dair sınırlı sayıda araştırma vardır. Bu çalışma, Türk öğrencilerin kullandığı söylem belirteçlerinin çeşitliliğini ve söylem belirteci kullanımı ile konuşma sınavı puanları ve İngilizce düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma sonuçları, katılımcıların çok çeşitli söylem belirteçleri kullandığını fakat metinsel söylem belirteçlerine ağırlık verdiğini ve bunları kişilerarası söylem belirteçlerinden önemli ölçüde daha sık kullandıklarını ortaya çıkarmıştır ancak Türk öğrencilerin söylem belirteci kullanımı ile konuşma sınavı puanları ve genel İngilizce yeterlilik sınavı puanları arasında bir ilişki bulunamamıştır. Çalışmanın bulguları, İngilizce öğrenenlerin edim bilimsel yetkinliğinin gelişimi ile ilgili öğretim uygulayıcıları ve müfredat tasarımcıları için çeşitli çıkarımlar önermektedir. Anahtar sözcükler: Söylem belirteçleri, İngilizce öğrenen Türk öğrenciler, Sözlü anlatım, Konuşma sınavı, Yeterlilik düzeyi