Türk sinemasında 2000 sonrası iç göç filmlerinde yaşlılık

Gelişen teknoloji ve tıbbi hizmetler sayesinde dünya genelinde ortalama insan ömrünün uzadığı bilinmektedir. Bu nedenle çeşitli disiplinlerde 'yaşlı' olgusunun üzerine daha çok eğilme ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu olgu diğer disiplinlerde olduğu gibi medya, sinema ve televizyon üzerine çalışma yapılan iletişim bilimleri alanında da yeni ele alınmakta olan bir kavramdır. Dolayısıyla yaşlı temsilinin konu alındığı akademik çalışmalar da sınırlı sayıdadır. Bu çalışmada 2000 sonrası Türk Sinemasında iç göç filmlerinde yaşlılık ele alınması ve literatürdeki bu olgu üzerine yapılan çalışmalara katkı sağlanılması planlanmıştır. Araştırma örneklemindeki filmlerin seçiminde Türk tarihinin Osmanlı ve öncesi dönemde daha çok 'göç alan' bir devlet niteliğinde olması ve Cumhuriyet sonrası dönemde Sanayi Devrimi ve Marshall Planı gibi faktörlerle birlikte kırsal bölgelerden şehirlere göçün yoğunluk kazandığı 1960 ve sonrası yıllarda üretilen filmlere ilişkin göç teması üzerine yapılan çokça film olması ve bu filmlere dair çok sayıda akademik çalışma bulunması ve 2000 sonrasında iç göç olgusunun küresel ekonomi, uluslararası sermaye ve teknolojik gelişmeler sonucunda farklı bir boyut kazanması sebebiyle 2000 sonrası yapılmış filmler ele alınmıştır. Belirlenen sekiz filmdeki toplam dokuz karakter betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiş ve ortaya çıkan veriler üzerinden bu filmlerde fiziksel özellikler bakımından tipik bir yaşlı karakter üretildiği, göç eden yaşlı bireylerin süreç sonrasında çeşitli ruhsal rahatsızlık ve çöküşler yaşadığı, sosyal bir varlık olarak da bu süreçten olumsuz etkilendikleri ve karakter olarak başka kişilere dönüştükleri sonuçlarına varılarak sonraki çalışmalar için çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Türk Sineması, yaşlı, yaşlılık, yaşlı kuramları, yaşlı temsili, göç filmleri, iç göç