Türk sosyal güvenlik hukukunda iş kazaları ve meslek hastalıkları sigortası

İnsan varoluşundan beri geleceğinden endişe duymuş ve yarınlarının güvende olmasını istemiştir. Bu nedenle geleceğini tehdit eden risklere karşı korunma yöntemleri geliştirmeye çalışmıştır. Tarihin ilk dönemlerinde bireysel olarak denenen sosyal güvenlik yöntemleri sonradan, aynı risklerle karşı karşıya kalan insanların bir araya gelerek dayanışma yapmasıyla kolektif olarak uygulanmaya başlanmıştır. Bu çabaların sonucunda modern sosyal güvenlik sistemlerinin en önemli aracı olan "sosyal sigorta" yöntemi ortaya çıkmıştır. Modern sosyal güvenlik sistemleri insana en çok zarar veren sosyal riskleri dokuz temel grupta toplamıştır. Bunlar, iş kazası, meslek hastalıkları, hastalık, analık, yaşlılık, malullük, ölüm, işsizlik ve aile yükleridir. İncelemeye çalıştığımız konu Türk sosyal güvenlik hukukunda iş kazası ve meslek hastalıkları sigortasıdır. İş kazsı ve meslek hastalıkları sigortası konu olarak iş hukuku , sosyal güvenlik hukuku ve borçlar hukukunun kapsamına girmektedir. Biz tezimizde konuyu sosyal güvenlik hukuku sınırları içerisinde ele almaya çalışacağız. İş kazası: genelde sigortalı çalışanın, işverenin otoritesi altında bulunduğu bir sırada iş veya işin gereği dolaysıyla aniden veya dıştan meydana gelen bir etkenle, onu bedenen ya da ruhen hemen veya daha sonra zarara uğratan bir durum olarak tanımlanmaktadır. İşçinin işi ile kaza arasında uygun nedensellik bağı bulunması gerekir. Bunun dışında işyerinde meydana gelmemekle beraber işyerine taşıma araçları ile gelip giderken veya iş icabı işçinin işyeri dışına görevli gönderildiği zamanlarda veya emzikli sigortalı kadının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda meydana gelen kazalarda iş kazası tanımına girmektedir.Meslek hastalığı ise sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık ve ruhi arıza halleridir şeklinde tanımlanmıştır. Meslek hastalığı, sigortalı olma, bir hastalık olması, uygun illiyet bağı ve son olarak da sigortalının bedence ve ruhça zarara uğraması olmak üzere dört unsurdan oluşmaktadır.İş kazası ve meslek hastalığı sonucu zarara uğrayan sigortalıya veya sigortalının ölmesi durumunda geriye kalan hak sahiplerine sosyal güvenlik kurumu tarafından parasal ve sağlık olmak üzere iki tür yardım yapılmaktadır. Sigortalıya geçici veya sürekli iş göremezlik ödeneği verilmektedir.