Türkiye'de bankacılık sektörü ve BDDK'nın rolü

Bu yüksek lisans tezi, Türkiye bankacılık sisteminin Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze uzanan tarihsel gelişimini ve bu süreçte Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun (BDDK) üstlendiği rolü incelemektedir. Çalışmada, bankacılık sektöründe yaşanan yapısal dönüşümler, özellikle 1990'lı yıllar ile 2000'li yılların başında ortaya çıkan finansal kırılganlıklar ve bu kırılganlıkların düzenleyici reform ihtiyacını nasıl zorunlu kıldığı ele alınmaktadır. BDDK'nın 1999 yılında bağımsız bir düzenleyici otorite olarak kurulması, Türk bankacılık sistemi açısından önemli bir dönüm noktasıdır. 2001 krizi sonrasında uygulamaya konulan Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı kapsamında, BDDK öncülüğünde hayata geçirilen düzenleme ve denetim reformlarının; bankacılık sektörünün sermaye yeterliliği, aktif kalitesi ve genel finansal sağlamlığı üzerinde olumlu etkiler yarattığı görülmektedir. Bu çerçevede, BDDK'nın makro ihtiyati politikaları ve Basel Uzlaşılarına uyum süreci değerlendirilmiş; ayrıca İngiltere'de uygulanan finansal düzenleme ve denetim modeli ile Türkiye'deki düzenleyici çerçeve karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Söz konusu düzenlemelerin, sektörün 2008 Küresel Finansal Krizi gibi dışsal şoklara karşı dayanıklılığını artırmadaki rolü analiz edilmiştir. Çalışmanın bulguları, BDDK'nın benimsediği proaktif düzenleme ve denetim yaklaşımının bankacılık sektöründe şeffaflık, kurumsal yönetişim ve finansal istikrarın güçlenmesine katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, kurumun operasyonel bağımsızlığına ilişkin tartışmalar da değerlendirilmiştir. Bu tez, Türkiye'de finansal düzenleme ve denetim alanındaki literatüre katkı sağlamayı ve bankacılık sektörünün sürdürülebilir gelişimine yönelik politika önerileri sunmayı amaçlamaktadır.