Exploring recipes for higher female labour force participation in Turkey: Insights from Southern Europe with a qualitative comparative analysis

Portekiz, İspanya, İtalya ve Yunanistan, 1980'lerden itibaren kadınların işgücüne katılım oranlarında kayda değer artışlar sağlamıştır. Ancak Türkiye, on yıllar boyunca sürekli bir düşüş yaşamıştır ve halihazırda ağır ilerleyen oranlar göstermektedir. Söz konusu düşük oranlar ile Türkiye, Avrupa'da çok uzun bir süredir en düşük kadın işgücüne katılım seviyesine sahiptir. Bu nedenle, nitel karşılaştırmalı analiz (QCA) ve karşılaştırmalı tarihsel analiz ile Türkiye'de daha yüksek kadın işgücüne katılım seviyelerinin elde edilmesi için diğer Güney Avrupa ülkelerinden ders çıkarmayı hedeflemekteyim. Bunu, bu beş Güney Avrupa ülkesi tarafından paylaşılan ortak özelliklere dayanarak yapmaktayım. Uygun şekilde karşılaştırılabilir durumlarla az sayıda örnekle yapılan karşılaştırmaya dayanan çoklu konfigürasyon nedenselliklerinin araştırılmasının karşılaştırmalı üstünlüğü nedeniyle, bu tez, sonuç olarak, daha dik bir kadın işgücüne katılım oranı artışına yönelik Güney Avrupa'nın izlediği yolları ortaya koymaktadır. Bu tür araştırma, nitel karşılaştırmalı analiz (QCA) uygulamasının bu çalışmada bir yöntem olarak uygulanmasına dayanmaktadır. Analizin ardından, Güney Avrupa'da yükselen kadın işgücüne katılım oranında iki nedensel yol olduğunu göstermektedir. Ya güçlü sol parti varlığı (Yol I) ya da erken dönem çocuk bakım kaydının artması ve kadınların üniversite eğitiminde artış ve genişleyen bir hizmet sektörü (Yol II), Türkiye'de kadın işgücüne katılım oranının daha da artmasını sağlayabilir. Bu çalışma, literatürde yeterince bahsedilmeyen sol partilerin Güney Avrupa'da kadın işgücüne katılımını artırmadaki rolünü göstermektedir. Ek olarak, karmaşık nedensel konjonktürler üzerine yapılan bir analize dayanan bu araştırma, aynı zamanda işgücüne daha fazla kadın çekmek için koşulların bir arada varolmasının gerekliliğini de göstermektedir.