The sensitivity of loan growth and the existence of bank lending channel during the new regulatory environment in Turkey

Para aktarım mekanizmasını ve dolayısıyla banka kredileri kanalını oluşturan teorik yapı, para politikalarının ülke üretimine yapacağı etkiler konusunda anlaşılır bir açıklama getirmektedir. Ancak bu etkileri verilerle belirlemek araştırmacılar için bir sorun olmaktadır. Bu tez, iki aşamalı bir ekonometrik yaklaşımla banka kredilerindeki büyüme hassasiyetlerini Türkiye'deki yeni düzenleme ortamında araştırmakta ve para arzındaki daralmalarla banka kredilerinin büyüme hassasiyetleri arasında bir ilişki bulmayı amaçlamaktadır. Tezde incelenen altı alternatif hassasiyet türü vardır: (1) Banka kredi büyümelerinin likiditeye olan hassasiyeti. (2) Banka kredi büyümelerinin nakit akışına olan hassasiyeti. (3) Bankaların mülkiyet türleri kontrol edilerek banka kredi büyümelerinin likiditeye olan hassasiyeti. (4) Büyük bankaların kredi büyümelerinin likiditeye olan hassasiyeti. (5) Küçük bankaların kredi büyümelerinin likiditeye olan hassasiyeti ve (6) Bankaların yabancı bankalar ile ortaklıkları kontrol edilerek banka kredi büyümelerinin likiditeye olan hassasiyeti. Elde edilen sonuçlar, Türkiye'de banka kredi büyümelerinin likidite hassasiyetlerinin para arzındaki şoklarla pozitif bir ilişkisi olduğunu onaylamaktadır. Sonuçlar ayrıca, para arzında daralma olduğu dönemlerde küçük bankaların likiditeye büyük bankalara nazaran daha bağımlı olduğunu göstermektedir. Literatürdeki ampirik bulgulara paralel bulguların yanı sıra, BDDK'nın ve BDDK tarafından getirilen düzenlemelerin etkileri gibi Türkiye bankacılık sistemine özgü özellikler de tezde yer almaktadır. Yapılan testlerin güvenilirlikleri başka ekonometrik modellerle test edilmiştir. Bütün bu sonuçlar ışığında, 1998?2009 dönemi için Türkiye'de banka kredileri kanalının var olduğu bulgusuna rastlanmaktadır.