Türkiye'de işgücü maliyetlerine yönelik sübvansiyonlar

İşletmelerin hızlı ve bürokrasiden uzak yapılanma içine girmeleri dinamik bir çevrede kararların hızlı bir şekilde alınıp, hızlı bir şekilde uygulanmasını gerektirmektedir. Yaşanan bu değişimler ve tırmanan yoğun rekabet, işletmelere maliyet ve verimliliğin önemini güçlü bir şekilde fark ettirmiştir. İşletmelerde bu noktadan sonra nasıl daha ucuz üretim yapılabileceği sorusuna cevap aramaya başlamışlardır.Dünyada küreselleşmeye bağlı oluşan teknolojik gelişmeler, artan rekabet ve bunların sonucunda meydana gelen hızlı değişim işsizliği arttırırken, bu işsiz kitlelerden yararlanmak isteyen ileri ülkeler, sanayi alt yapısının büyük bir bölümünü gelişmekte olan ülkelerdeki ucuz emek merkezlerine kaydırmışlardır. Bu gelişmeler işçilik maliyetlerinin düşürülmesi açısından ucuz emek kullanımını yaygın hale getirmiştir. Endüstri ilişkileri sisteminin merkezinden uzaklaşma, istihdam şartlarında farklılaşma ve esneklik gibi eğilimlerin güçlenmesine katkıda bulunurken, işgücü piyasasındaki katılıklar (istihdam koruma yasaları, sosyal yardımlar ve işsizlik yardımları), işsizliği artıran bir kaynak olarak görülmeye başlanmıştır.Çalışmada; Türkiye'de nüfus artış hızının yüksek fakat işgücünün nitelik olarak yetersiz olması, gelişmemiş ve birçok gelişmekte olan ülkeye oranla yüksek işgücü maliyetine sahip olması, sermaye birikiminin ve yatırımların istenilen düzeyde gerçekleştirilememesi ile siyasi ve ekonomik istikrarsızlıkların sonucunda devletin uyguladığı sübvansiyonlar değerlendirilmektedir.