Turkish-Israeli Entente: The impact of Turhish-Israeli alignment on Turkish-Iranian relations

Bu tezde 1996 yılındaki askeri işbirliği antlaşmasıyla doruğa ulaşan Türk- İsrail ilişldlerinin iki ülke açısından değerlendirmesi yapılarak, oluşan işbirliğinin bir ittifak olup olmadığı incelenecektir. Basında ve çeşitli akademik çevrelerde Türk- İsrail işbirliğinin Türkiye'nin Ortadoğu'daki diğer komşularıyla olan ilişkilerini zedeleyeceği ve Türkiye'yi bölgede bir kamplaşma sürecine itebileceği öne sürülmüş ve İran işbirliğinin hedefi olarak gösterilmiştir. Her ne kadar Türk-İsrail işbirliği Türkiye'nin Soğuk Savaş sonrasında tehdit algılamalarına bağlı olarak Ortadoğu'da değişen ve aktifleşen dış politikasının bir yansıması olarak algılanabilirse de, bu işbirliği ittifak olarak adlandırılamayacak niteliktedir. Bir devletin hedef alınmasının ötesinde PKK terörizmi işbirliğinin en önemli maddesidir. Kürt meselesi ve Filistin sorunu başta olmak üzere iki ülke pek çok konuda ayrılık halindedir. Ayrıca, her iki ülkenin coğrafyası, demografik yapısı, dinsel faktörleri ve kültürleri Ortadoğu'da bir ittifak oluşturarak kamplaşmaya neden olmalarına engel olmaktadır. Çok kutuplu yeni dünya düzeninde Türkiye'nin bölge ülkeleriyle ve komşularıyla geçmişe dayanan ve iniş çıkışlarına rağmen süreklilik arz eden özel ilişkileri, Ortadoğu'da kutuplaşmaya karşı olan geleneksel Türk dış politikası Türk-İsrail işbirliğinin ittifak olarak değerlendirilmesinin önündeki önemli etmenlerdir. Anahtar Kelimeler: İttifak Teorileri, Türk-İsrail İşbirliği, Çok kutupluluk, Ortadoğu, İran, Kitle İmha Silahlan,PKK. iv