Türkiye`nin Avrupa Birliği`ne adaylık sürecinde tarım politikaları

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girme çabası, 1963 yılında Ankara Anlaşması ile başlamıştır. Tarım alanında başlayan yakınlaşma, karşılıklı olarak verilen dış ticaret tercihleriyle devam etmektedir. Avrupa Birliği'nde tarım politikası, Topluluğun en önemli ortak politikası olan "Ortak Tarım Politikası" ile yürütülmektedir. İşleyiş mekanizması bakımından oldukça karmaşık bir yapıda olan bu politika üzerinde sürekli reform yapılmaktadır. Ortak Tarım Politikası son olarak "Gündem 2000" reformuyla değişikliğe uğramıştır. Avrupa Birliği'nin gündeminde olan genişleme süreci, Orta ve Doğu Avrupa ülkeleriyle birlikte Türkiye'yi de kapsamaktadır. Türkiye'de tarım sektörü, uzun yıllar ekonominin temel unsuru olmuş, önemini hep korumuştur. Türkiye'de tarım politikalarıyla ilgili sorunlar ve uluslararası koşullar, yeni politika arayışlarını doğurmuştur. Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu'nun desteğiyle Türk tarım politikalarında radikal reformlar yapılmaktadır. Bu reformlarla tarım politikalarının Ortak Tarım Politikası'na uyumu kolaylaşacaktır. Türkiye ile Avrupa Birliği arasında tarım alanındaki ilişkilerde en önemli unsur, tarım politikalarının Ortak Tanm Politikası'na uyumudur. Türkiye'nin tarımsal yapısı, tarım nüfusu, işletmelerin küçüklüğü ve dağınıklığı, üreticilerin örgütlenmesi, destekleme biçimi, verimlilik, teknoloji kullanımı, kurumsal organizasyon ve ürün kalite ve standartları açısından Avrupa Birliği ile büyük farklılıklar göstermektedir.