Türkiye'de yapılan kalkınma planlarındaki kentleşme politikalarının değerlendirilmesi

Kent ve kentleşme kavramları, ülkelerin gelişmişliklerini gösteren ve aynı zamanda insanlarında gelişimini etkileyen önemli kavramlardır. Türkiye'deki kentleşme sürecine bakıldığı zaman, Cumhuriyet öncesinde Osmanlı ve Selçuklu zamanında tam anlamıyla kentleşmeye yönelik adım atılmadığı görülmektedir. Cumhuriyet sonrasında ise, sanayileşmeyle aynı döneme denk gelen kentleşme Türkiye'nin sermaye yetersizliği sebebiyle ikinci plana atılmıştır. Nihayet 1980 ve sonrası dönemde ise kentleşmeye gereken önem yavaş yavaş verilmeye başlanmıştır. Temel amacı ülkelerin gelişmesine katkıda bulunmak olan kalkınma planları ile kentleşme politikaları arasında amaç bakımından bir ilişki bulunmaktadır. Bundan dolayı kalkınma planlarındaki kentleşme politikalarının değerlendirilmesi, varsa eksikliklerin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda üç bölümden oluşan tez çalışmamızın birinci bölümünde kent, kentleşme, kentlileşme, Türkiye'de kentleşme süreci, kalkınma, kalkınma kavramları hakkında bilgi verilmiş, ikinci ve üçüncü bölümlerde ise, planlı dönemden günümüze kadar yapılan on kalkınma planında kentleşme politikalarına ne derece ve nasıl yer verildiği tarihsel, betimsel yöntemler kullanılarak ve literatür taraması yapılarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Sonuç kısmında ise, özellikle oluşturulan ilk beş kalkınma planında kentleşmeye ilgili yeteri kadar çalışma yapılmadığı görülmüştür. Daha sonra yapılan kalkınma planlarında ise, sürdürülebilirlik ilkesi göz ardı edildiği tespit edilmiştir. Bu politikaların daha etkili olabilmesi için önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Kent, Kentleşme, Türkiye'de Kentleşme, Kalkınma Planları, Kentleşme Politikaları