Urban transformation of Late Byzantine Anatolian cities in the thirteenth century

Bu tez, 1204'teki Dördüncü Haçlı Seferi'nden sonra İznik İmparatorluğu ve Trabzon İmparatorluğu olmak üzere iki ardıl devletin ortaya çıkmasıyla siyasi parçalanma ve Bizanslılar ve Anadolu Selçukluları arasındaki sınır politikalarının karakterize ettiği bir dönem olan on üçüncü yüzyılda Geç Bizans Anadolu kentlerinin kentsel dönüşümünü göstermeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, on üçüncü yüzyılda Anadolu'daki şehirlerin, Dördüncü Haçlı Seferi'nden sonra imparatorluk gücünün kaybı, özellikle Anadolu Selçuklu Sultanlığından ve göçebe Türklerden gelen askeri tehditler, büyüten ticari bağlar ve sınırda kültürler arası etkileşimler gibi değişen sosyo-politik, ekonomik ve kültürel faktörlere tepkilerini ve uyumlarını araştırmaktadır ve dört farklı şehre odaklanmaktadır: Nicaea, Trebizond, Laodicaea ve Ephesos. Disiplinler arası bir yaklaşım kullanarak, zengin edebi kaynakları maddi kültür kaynakları ile birleştirerek, tarihi coğrafyayı kullanarak, bu çalışma, bu dört şehrin bu dönemdeki sosyo-politik, ekonomik ve kültürel değişikliklere verdiği tepkilerden kaynaklanan kentsel dönüşümü göstermek için karşılaştırmalı ve tematik bir yaklaşım kullanır. Ayrıca, bu tez bu şehirlerin işlevlerini bir 'imparatorluk' başkenti olma, özellikle sınırda, stratejik konumda bulunma ve ticari ve dini çekirdeklere sahip olma çerçevesinden ele alır. Farklı coğrafyalardan vaka çalışmaları seçme tercihi, topografik ve jeopolitik değişikliklerden, imparatorluk meşruiyetinden ve kültürler arası etkileşimden etkilenen sınır dinamiklerinin gelişimini anlamaya olanak tanır. Tüm bunları göz önünde bulundurarak, tez Geç Bizans Anadolu şehirlerinin kentsel dönüşümünü on üçüncü yüzyıldaki koşullara karşı adaptasyonunu ve tepkilerini vurgulayarak on dördüncü yüzyılda Bizans şehrinin Türk şehrine geçiş dönemine bir zemin hazırladığını ileri sürer.