Ülseratif kolit ve irritabl bağırsak sendromunda Dientamoeba fragilis'in direk mikroskopi ve moleküler yöntemlerle araştırılması, genotiplendirme ve sistein peptidaz virülans faktörünün incelenmesi

Dientamoeba fragilis patojenitesi tartışmalı sık görülen bir bağırsak protozoonudur. Bu parazitin iki genotipi bulunmakta olup dünya genelinde Genotip 1 sık gözlenmektedir. Bu çalışmanın amacı aktif ve remisyonda ülseratif kolit (ÜK) ve irritabl bağırsak sendromu (İBS) hasta gruplarında D. fragilis'i farklı yöntemlerle araştırmak ve genotip dağılımını ortaya koymaktır. Türkiye'de D. fragilis genotipleriyle ilgili yayınlanmış bir veri bulunmamaktadır. Çalışmamızda hastalardan toplanan dışkı örneklerine serum fizyolojik ve Lugol solüsyonu ile taze bakı ve trikrom boyama uygulanarak örnekler mikroskobik olarak değerlendirilmiştir. Tüm örneklerde D. fragilis varlığı konvansiyonel PCR, nested-PCR ve qPCR yöntemleriyle araştırılmıştır. Blastocystis türleri varlığı konvansiyonel PCR yöntemiyle araştırılmıştır. Pozitif bulunan örneklerin genotipleri DNA dizi analizi yöntemiyle BLAST algoritmasına göre belirlenmiştir. Çalışma sonucunda 4 İBS, 2 aktif ÜK ve 2 remisyonda ÜK hastasında D. fragilis; 3 İBS, 5 aktif ÜK ve 1 remisyonda ÜK hastasında Blastocystis türleri saptanmıştır. Bir aktif ÜK ve 1 İBS hastasında iki parazit birlikte saptanmıştır. Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. D. fragilis izolatların tümü Genotip 1 olarak bulunmuş olup Blastocystis izolatlarının tümü ST3 olarak saptanmıştır. Sistein peptidaz, serin peptidaz ve metallopeptidaz virülans gen bölgelerinin nested PCR yöntemiyle araştırılması sonucu altı örnekte pozitiflik saptanmıştır. Altın standart yöntem olan qPCR ile karşılaştırıldığında nested PCR duyarlılığı %75 olup tanı ve genotiplendirme için alternatif yöntem olarak değerlendirilmiştir.