Ulubey halkbilimi monografisi

Ulubey, Karadeniz Bölgesi'nde ilk Türk yerleşimlerinin görüldüğü yerlerden biridir. 1380'li yıllarda bölgeyi fetheden Hacıemiroğulları tarafından Ordu'dan daha önce merkez olarak kullanılmıştır. Ardından 1427 yılında Osmanlı devletinin Hacıemiroğulları Beyliği'ni almasıyla Osmanlı Devleti yönetimine girmiştir ve 1 Nisan 1958 yılında idari yapısı ilçe haline dönüştürülmüştür. Ordu ilinin ilçesi olan Ulubey'in 35 köyü ve 6 mahallesi bulunmaktadır. Ulubey ilçesinin halkbilimi monografisini içeren bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yörenin tarihi, coğrafi yapısı, beşeri, sosyal ve ekonomik durumu belgeler ve araştırmalar ışığında incelenmiştir. İkinci bölümde "masal, efsane, hikâye, türkü, ilahi, mâni, tekerleme, fıkra, bilmece, atasözleri ve deyimler, alkış ve kargışlar, halk şairleri, yöresel ağız özellikleri" alt başlıklarının yer aldığı sözlü kültür ürünleri karşılaştırma yöntemiyle tip, motif, varyant analizleri yapılarak değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde ise "törenler, halk inanışları, halk hekimliği, çocuk oyunları, halk takvimi, halk meteorolojisi, halk hukuku ve töre, halk matematiği, yöresel giyim kuşam, yöresel el sanatları, yöresel mimari, yöresel mutfak ve beslenme kültürü, yaylacılık ve hayvancılık kültürü, halk oyunları" bölümlerinin yer aldığı gündelik hayat ve halk bilgisi ürünleri derlenerek incelenmiştir. Bu ürünlerin Türk kültüründeki yeri diğer bölgelerdeki benzerleriyle karşılaştırmalar yapılarak ortaya konulmuştur. Son olarak çeşitli araştırmalardan, derlenen malzemelerden ve gündelik konuşmalardan elde edilen Ulubey yöresi sözlüğü hazırlanarak unutulmaya yüz tutmuş birçok yöresel kelime kayıt altına alınmıştır.