Transnationalism and the state: Turkish foreign policy towards the Turkic world

Dünya siyasetinde küreselleşmeyle gelişen dönüşüm ulusötesi aktörlerin doğuşuna yol açmıştır. Bu bir yandan farklı yönetişim türlerinin ortaya çıkmasına sebep olmuş, öte yandan da devletlerin devlet-dışı aktörlerle olan ilişkisinde işbirliği temelli davranış biçimiyle sonuçlanmıştır. Bu işbirliğine devletlerin normatif meseleleri ulusal çıkarlarına dâhil etme gereğini hissetmeleri ve karar alıcıların değişen kimlik algılamaları sebep olmuştur. Bu çalışma Türkiye'nin Türk devlet ve topluluklarına yönelik dış politikasının ulus-ötesi ?Türk Dünyası? fikrinden nasıl etkilendiğine odaklanmaktadır. Bu vaka çalışmasında açıklayıcı faktör ya da bağımsız değişken, devlet dışı aktörler tarafından savunulmakta olan ulus-ötesi ?Türk Dünyası? fikridir. Türk devleti erken Cumhuriyet döneminde ve Soğuk Savaş boyunca kendisini ?Türk Dünyası? fikrinden uzaklaştırmış olsa da, 1991'de Sovyetler Birliği çöktüğünde fikir Türk siyasetinde yeniden doğmuştur. Son yirmi yılda Türkiye'nin Türk dünyasına yönelik dış siyaseti, aşamaları 1990'ların başında hızlı giriş, 1990'ların sonunda hayal kırıklığı ve 2000'lerde yenileme olan bir evrim sürecinden geçmiştir. Bu evrim ?Türk Dünyası? fikrinin Türk dış politikasında kurumsallaştığına işaret eden bazı belirli davranış biçimlerini içermektedir. Bu kurumsallaşma aşamaları, bu vakada Türk dış politikasının sadece jeopolitik faktörden değil, aksine, Türk karar alıcılarını Türk devletleriyle daha yakın siyasi, ekonomik ve kültürel işbirliğine yönlendiren fikri bir faktörden etkilendiğini göstermektedir.