İngilizce sınıflarında diller arası geçişliliğin gerekçelerinin kavranması: İngilizce öğretmenlerinin algılarının ve uygulamalarının incelenmesi

İki ve çok dilliliğin yükselişi, dil öğretim yaklaşımlarını baştan aşağı değiştirmiş olup bu durum özellikle yabancı dil olarak İngilizce bağlamlarında belirgin bir etkendir. Güncel pedagojik eğilimlerin çeşitli bağlamlara yanıt veren öğretim yöntemlerini ön plana çıkarmasına rağmen, birçok yabancı dil olarak İngilizce sınıfı halen geleneksel tek dilli uygulamaları sürdürmekte, bu da teori ile sınıf gerçekliği arasında bir kopukluk yaratmaktadır. Bu bağlamda, bireyin tam dilsel repertuarını kullanmasına olanak sağlayan diller arası geçişlilik dil ile ilgili öğrenme çıktılarına ulaşmada bir pekiştireç görevi görür ve hedef dilde daha iyi bir anlayış sağlar. Bununla birlikte, yabancı dil olarak İngilizce sınıflarında diller arası geçişliliğin pratik uygulaması hakkındaki araştırmalar, özellikle İngilizce öğretmenlerinin bakış açısından, sınırlı kalmış ve bu çalışmanın geliştirilmesine yol açmıştır. Bu araştırma, açıklayıcı sıralı karma yöntem deseni benimseyerek, öğretmenlerin algıları ile kendilerinin raporladığı diller arası geçişlilik uygulamaları arasındaki ilişkiyi incelemeye çalışmış; ayrıca öğretmenlerin inançları ve sınıf içi uygulamaları arasındaki ilişkiyi, diller arası geçişlilik pedagojisini kullanma nedenlerini de ortaya koymuştur. Veriler, 84 İngilizce öğretmeninden 6'lı Likert ölçeği anketi ile toplanmış ve SPSS 23 aracılığıyla betimsel olarak analiz edilmiştir. Açık uçlu anket yanıtları ve yedi katılımcı ile yapılan derinlemesine görüşmelerden gelen tamamlayıcı nitelikteki çıkarımlar, tümevarımsal içerik analizi yoluyla incelenmiştir. Sonuç olarak, bulgular öğretmenlerin zorunlu İngilizce kullanımı politikası hakkındaki görüşleri ile fiili öğretim uygulamaları arasında dikkate değer çelişkiler ortaya koymuştur. Daha özelde, öğretmenlerin İngilizce kullanımını azami düzeye çıkarma fikrini desteklemelerine rağmen; dilbilgisi öğretimi, karmaşık kavramların açıklanması, telaffuzun öğretilmesi, sınavlara hazırlık ve dilsel farkındalık geliştirme gibi alanlarda ana dillerini düzenli olarak kullandıkları saptanmıştır. Diğer yandan öğretmenlerin destekleyici bir öğrenme ortamı oluşturmak, kaygıyı azaltmak ve farklı yeterlilik düzeyindeki öğrencilere hitap etmek için sıklıkla diller arası geçişkenliği kullandıkları da keşfedilmiştir. Dahası, yabancı dil olarak İngilizce öğretmenlerinin faydacı bir dil kullanımı yaklaşımı benimsedikleri; yani çeşitli sınıf bağlamlarına göre yöntemlerini uyarladıkları ve öğrencilerin ihtiyaçlarına göre farklı dilleri dengeledikleri gözlemlenmiştir. Bu nedenle, çalışma yeterli derecede İngilizce maruziyetinin, öğrenci katılımını ve başarısını destekleyecek bilinçli bir diller arası geçişlilik ile mümkün olduğunu önermiştir. Bunları dikkate alarak, bu araştırma; İngilizce öğretmenleri, eğitim paydaşları ve müfredat tasarımcıları için diller arası geçişliliğin pedagojik faydaları hakkında çok sayıda çıkarım ve öneri sunmaktadır.