Üniversite öğrencilerinin çatışma stilleri, algıladıkları ebeveyn çatışması ve psikolojik belirtileri arasındaki ilişkiler

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin çatışma stilleri, ebeveyn çatışma algıları ve psikolojik belirtileri arasındaki ilişkileri incelemektir. Çalışmanın örneklemini 160 kız 160 erkek olmak üzere toplam 320 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcıların yaş ortalaması 22,22'dir. Katılımcılara Çatışma İletişim Tarzları Ölçeği, Çocukların Ebeveyn Çatışması Algısı Ölçeği ve Semptom Tarama Envanteri Revize Versiyonu (SCL-90R) uygulanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, üniversite öğrencilerinin çatışma stillerinde cinsiyete dayalı anlamlı bir farklılık olduğu görülmüştür; erkekler kızlara oranla çatışmaya daha fazla yaklaşırken, kızlar erkeklere göre çatışma esnasında duygularını daha fazla ifade etmektedir. Ebeveyn çatışma algısında cinsiyete dayalı farklılık incelendiğinde ise erkeklerin ebeveyn çatışmasına dair kendilerini daha fazla suçladıkları görülmüştür. Psikolojik belirtiler cinsiyete göre farklılık göstermemiştir. Üniversite öğrencilerinin çatışma stilleri, ebeveyn çatışması algıları ve psikolojik belirtileri arasında ilişkiler incelendiğinde farklı boyutlar arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Çatışma stillerinin, ebeveyn çatışma algısı ve psikolojik belirtileri yordadığı; ebeveyn çatışmasının ise psikolojik belirtiler üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Çatışma stilleri ve psikolojik belirtiler arasındaki ilişkide ebeveyn çatışma algısının aracı rolü incelenmiş, duygularını ifade etme alt boyutu ile psikolojik belirtilerin alt boyutları arasında ebeveyn çatışmasına dair algılanan tehdit ve kendini suçlama alt boyutları ile çatışma algısı toplam puanının aracı etkisi saptanmıştır. Çatışma stilleri toplam puanları ve psikolojik belirtilerin alt boyutları arasındaki ilişkide ise ebeveyn çatışmasına dair algılanan tehdidin aracı rol oynadığı görülmüştür.