Üniversite Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş Seviyelerinin İletişim Becerileri Açısından Bazı Değişkenlerle İncelenmesi

ÖZ: Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin ‘Öznel İyi Oluş’ (ÖİO) seviyelerinin ‘İletişim Becerileri’ (İB) açısından bazı değişkenlerle incelemesini ele alan karşılaştırmalı bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini, DAÜ’de Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık (RPDA) ve Beslenme ve Diyetetik (BD) programlarında öğrenim gören 249 kadın, 181 erkek toplam 430 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Dost tarafından 2005 yılında geliştirilen “Öznel İyi Oluş Ölçeği” (ÖİOÖ) ve Korkut tarafından 1996 yılında hazırlanan “İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği” (İBDÖ) kullanılmıştır. Ayrıca öğrencilerin demografik özellikleriyle ilgili bilgiler araştırmacı tarafından hazırlanan “Kişisel Bilgi Formu” ile elde edilmiştir. Öğrencilerin öznel iyi oluş ve iletişim becerileri arasındaki ilişki için Pearson korelasyonundan yararlanılmıştır. İB ile ÖİO düzeyleri puanlarının yordanmasında anlamlı farklılık gösterip göstermediğine t-test (cinsiyet, program, sınıf, yaşanılan yer), programlar ile ÖİO ve İB arasındaki ilişki için Spearman, Kruskal Wallis H-test ile (algılanan anne-baba davranış biçimleri) veri analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucuna göre, DAÜ’de RPDA ile BD programı öğrencilerinin ÖİO ve İB’nin program, cinsiyete, sınıfa, algılanan anne-baba davranış biçimlerine ve yaşanılan yere göre nasıl bir farklılık gösterdikleri üstünde durulmuştur. Bulgular sonucuna göre ÖİO ve İB açısından program değişkeni ele alındığında, her iki programda da anlamlı bir farka rastlanmamıştır. ÖİO açısından cinsiyet değişkeni anlamlı fark tespit edilmiş olmasıyla beraber İB ile cinsiyet değişkeni arasında anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmıştır. Diğer değişken olan sınıf ile ÖİO ve İB aralarında anlamlı bir farkın bulunmadığı ortaya çıkmıştır. ÖİO ile algılanan anne davranış tipi arasında anlamlı farklılık göstermemiş olup algılanan baba davranış tipi arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. İB ile algılanan anne ve algılanan baba davranış tipi değişkenleri açısından ele alındığın anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur. Algılanan anne ve baba davranış tiplerinde mükemmeliyetçi anne ve babalarının yüksek derecede mükemmeliyetçi oldukları ortaya konmuştur. ÖİO ile İB tarafından ele alınan son değişken olan yaşanılan yer arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. ÖİO ve İB açısından kentsel yaşam yerinin kırsal alanlardan daha yüksek seviyeye sahip olduğu saptanmıştır.