Üniversitelerin Eğitim Fakültelerinin Farklı Bölümlerinde Okuyan Öğrencilerin Oyun Algılarının İncelenmesi

Öz: Farklı düşünce ve deneyimleri kapsayan oyun, son derece karmaşık bir kavramdır. Kişiye ve zamana göre tanımı farklılık gösteren oyun eğitimcilere göre; çocuğa öğretilmesi zor olan kavramları yaşantısı yoluyla öğrenmesidir denilebilir. Dolayısıyla oyun, zekâ, yetenek, sosyalleşme ve yaratıcılık gibi kişilik değerlerinin temel malzemesidir. Bunun yanı sıra, çocuklarda sosyal uyumu, fiziksel ve bilişsel gelişimi ve motor becerileri geliştirmektedir. Oyun sırasında duygu ve düşünceler rahatça ifade edilebilmekte, kişiliğin iç dünyasının yansımaları görülmektedir. Öğretmenler ise oyunu etkin kullandıklarında, çocukların etkin katılımını sağlayabilir, çocukların iç dünyalarının yansımalarını rahatça gözlemleyebilirler. Öğretmenin bir araştırmacı gibi çocukları incelemesi ve onların ilgilerini ortaya çıkarması gereklidir. Bu araştırmanın temel amacı üniversitelerin eğitim fakültelerinin farklı bölümlerinde okuyan öğrencilerin oyuna ilişkin algılarını saptamaktır. Nitel ve nicel yaklaşımların bir arada kullanıldığı karma yöntem araştırma deseninde olan bu çalışmanın örneklemini, 2015-2016 eğitim ve öğretim yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde bulunan Doğu Akdeniz Üniversitesi, Girne Amerikan Üniversitesi ve Lefke Avrupa Üniversitesinin eğitim fakültelerinde okuyan 151 erkek ve 45 kadın toplamda 196 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada, üniversitelerin eğitim fakültelerinin farklı bölümlerinde okuyan öğrencilerin oyuna ilişkin algılarını belirlemek üzere araştırmacı tarafından geliştirilen bir anket kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde cinsiyet, öğrenim görmekte oldukları bölüm ve oyunla ilgili ders alma durumu değişkenine yönelik algılarının karşılaştırılmasında t-testi, ANOVA analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre araştırmaya katılanların büyük bir çoğunluğunu kadın katılımcılar oluşturmakta (%77) ve katılımcıların % 44,40’ı meslek lisesi mezunu, % 59,2’si okul öncesi öğretmenliği öğrencisi, % 87,2’si daha önceden oyun eğitimi almış, % 29,1’i ise şarkı öğretimi ve müzik eğitimi ile ilgili ders almış üniversite öğrencileri olduğu bulgulanmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların % 23,6’sı oyunu eğlence olarak tanımlamakta ve (%24,6) oranında, oyunun bir öğrenme yöntemi olduğunu ifade etmektedirler. Ayrıca katılımcıların büyük çoğunluğu (%99,5) oyunun eğitim ortamında kullanılabilir bir yöntem olduğunu ve kendilerini oyunu bir eğitim yöntemi olarak kullanma konusunda orta düzeyde yeterli gördüklerini (% 49) belirtmektedirler. Araştırmaya katılan eğitim fakültelerinin farklı bölümlerinde okuyan öğrencilerin oyun algıları puanlarının öğrenim görmekte oldukları bölüm değişkenine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla yapılan bağımsız t-testi sonucunda, öğrencilerin oyun algılarının öğrenim görmekte oldukları bölüm değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermektedir. (t=3,978; p<0.05) Öğrenim görmekte oldukları bölümü ilköğretim (  =4,45) olanların oyun algıları bölümü özel eğitim (  =4,15) olanlardan daha fazla olduğu görülmektedir. Sonuç olarak öğretmen adaylarının oyuna ilişkin algıları nitel ve nicel verilerin analizlerine göre orta düzeyde yine oyunu bir öğretim yöntemi olarak kullanma konusunda kendilerini orta düzeyde yeterli olarak gördüklerini belirmişlerdir. Teknolojinin günlük hayatımızın önemli bir kısmını ihlal ettiğini ve çocukların fiziksel oyunlar oynama konusunda teknolojik aletlerin esiri olduklarını belirtmişlerdir. Anahtar Sözcükler: Oyun, eğitim, öğretmen eğitimi.