Islak torefaksiyon yöntemi ile kanatlı çamurunun yakıt özelliğini geliştirme

Biyokütlenin bir enerji kaynağı olarak kullanılmasının önündeki ana engeller, ıslak torrefaksiyon (WT) ile ortadan kaldırılabilen yüksek nem, kül ve oksijen içeriğidir. Bu çalışmada, bertaraf edilmesi zor, karmaşık bir biyokütle olan susuzlaştırılmış kanatlı çamuru (DPS), bağımsız proses parametreleri olarak reaksiyon sıcaklığı, süresi ve besleme konsantrasyonu dikkate alınarak WT işlemine tabi tutulmuştur. Parametreler yanıt yüzey metodu kullanılarak tasarlanmış olup, deneyler laboratuvar ölçekli kesikli reaktörde gerçekleştirilmiştir. En yüksek katı verimi (SY) ve ısıl değeri (CV) hedefleyen optimum koşullar, 268°C reaksiyon sıcaklığı, 47 dakika reaksiyon süresi ve ağırlıkça 50% besleme konsantrasyonu olarak değerlendirilmiştir. Sonuçlara göre, besleme konsantrasyonu ısıl değer ve katı verimi üzerinde en etkili parametre iken, reaksiyon süresi en düşük etkiye sahiptir. Bireysel etkilerine ek olarak, proses parametrelerinin SY ve CV üzerindeki interaktif etkileri de üç ve iki boyutlu kontur dağılımları ile analiz edilmiştir. Ayrıca, optimum koşullar altında torrefe edilmiş DPS'deki (TDPS) kül ve uçucu madde miktarının azaldığı, sabit karbonun arttığı yaklaşık analiz vasıtası ile ortaya çıkarılmıştır. Nihai analiz yoluyla, oksijen-karbon atomik oranında dikkate değer bir azalma rapor edilmiştir. Bu sonuçlar ile, WT işleminin biyokütleyi önemli ölçüde geliştirdiği ve daha verimli bir katı yakıta dönüştürdüğü sonuçlarına varılmıştır.