In the midst of shame, guilt, needs and aspirations: Financial indebtedness of white-collar workers in İstanbul

İstatistikler, Türkiye'de, başka yerlerde olduğu gibi, hane halkı borçluluğunda 2000lerin başından itibaren kayda değer bir artış olduğunu işaret eder. Bu tez belirli bir grubun -genç beyaz yakalı çalışanlar- borçluluk deneyimlerine odaklanır ve İstanbul'da yaşayan ve çalışan yirmi bir beyaz yakalı çalışanla gerçekleştirilmiş nitel görüşmelere dayanır. Bu çalışma, öznellik ve borçluluğa odaklanan çalışmalar ve borçlulukla ilişkili anlamları inceleyen çalışmalar olmak üzere borçluluğa ilişkin iki literatüre dayanır ve bu literatürlere katkıda bulunur. Bu tez, ilk olarak, borçluluğun haklı gösterilmesi gereken ve ahlaki olarak değerlendirilen bir şey olarak algılandığını savunur. Borçluların utanç, suçluluk ve negatif damgalama ile başa çıkmak için borçluluklarını nasıl haklı gösterdiklerini araştırır. Borçluların borçluluk deneyimlerini makul borç-makul olmayan borç ve sorumluluk sahibi borçlu-sorumsuz borçlu ikilikleri üzerinden aktardıklarını ve borçluluklarını kendilerini makul borçları olan sorumluluk sahibi borçlular olarak tanımlayarak haklı gösterdiklerini gösterir. Bu çalışma ikinci olarak, borçluluğun literatürde çoğunlukla vurgulan utanç ve suçluluk duygularının ötesine geçerek çoklu ve ikircikli hisler ve anlamlar etrafında deneyimlendiğini savunur. Borçla ilişkilendirilen bu çoklu anlamlar etrafında normal bir deneyim olarak borç, bir yük olarak borç, rahatlama aracı olarak borç ve mutluluk aracı olarak borç temalarının dahil olduğu bir-takım temalar ortaya çıkar.