Vücut geliştirme sporu ile ilgilenen erkek yetişkin bireylerde beden algısının yeme davranışı ve besin tüketimi ile ilişkisi

Fiziksel görünüm üzerinde etkisi olan vücut geliştirme sporu ile uğraşan bireylerin, beden algısının yeme davranışı ve besin tüketimleri ile olan ilişkisini belirlemek amacıyla planlanan bu çalışma, 30 amatör vücut geliştirmeci ile benzer yaş ve sosyo-kültürel özelliklere sahip, düzenli olarak fiziksel aktivite yapmayan 30 birey olmak üzere toplam 60 gönüllü erkek üzerinde yürütülmüştür. Araştırmaya katılan bireylerin genel özellikleri, beslenme alışkanlıkları, besin tüketimleri ve besinsel destekleri kullanma durumları anket yöntemiyle belirlenmiş ve antropometrik ölçümleri alınmıştır. Bunun yanında bireylerin depresyon belirtileri gösterme durumlarını (BED), beden imgesi yapısının benlik-tutumsal yönlerini (MBSRQ) ve yeme davranışlarını (DEBQ) belirlemeye yönelik psikolojik ölçekler uygulanmıştır. Çalışma grubundaki bireylerin yaklaşık yarısının (%43.3) fiziksel görünümlerini iyileştirmek için bu sporla ilgilendikleri belirlenmiştir. Ayrıca çalışma grubundaki bireylerin %60.0'ının ve kontrol grubundaki bireylerin %30.0'unun şu anki vücut ağırlıklarından memnun oldukları ve çalışma grubundaki bireylerin %56.7'sinin, kontrol grubundaki bireylerin ise %26.7'sinin kas oranlarından memnun olduğu bulunmuştur. Vücut ağırlığından memnun olmayan kontrol grubundaki bireylerin ise %52.4'ünün kilo vermek istediği belirlenmiştir. Araştırmaya katılan çalışma grubundaki bireylerin %46.7'sinin, kontrol grubundaki bireylerin ise %23.3'ünün besinsel destek ürünlerini kullandıkları bulunmuştur. Besinsel destek olarak alınan protein ekiyle birlikte çalışma grubundaki bireylerin günlük diyetle aldıkları protein tüketim ortalaması 1.7±0.5 g/kg'dan, 1.8±0.6 g/kg'a yükselmektedir ve arasındaki fark istatistiksel açıdan anlamlıdır (p<0.05). Bu araştırmada, her iki gruptaki bireylerin büyük çoğunluğunun depresyon eğilimi göstermedikleri, fakat çalışma grubundaki bireylerin kontrol grubuna oranla daha yüksek beden ve kendilik imgesi gösterdikleri belirlenmiştir. Çalışma grubundaki bireylerin büyük çoğunluğunun patolojik yeme davranışları göstermedikleri gözlenmiş, kontrol grubundaki bireylerde ise kısıtlayıcı yeme davranışları olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, çalışma grubundaki bireylerin fiziksel aktivite yapıyor olmalarının beden imgesi üzerindeki olumlu etkileri olduğu buna rağmen vücut geliştirme sporu ile uğraşmanın fiziksel görünüm ve kas memnuniyeti yönünde rol oynadığı belirlenmiştir.