Son iki on yılda Türk dış politikası'ndaki Yeni Osmanlılığın yükselişinin ardında ne var?

Bu tez makalesi, Yeni Osmanlıcılığın, Adalet ve Kalkınma Partisi namı diğer AKP'nin yirmi yıllık iktidarı altında benimsenen bir dış politika olarak yükselişini merhum Türk akademisyen Şerif Mardin tarafından sağlanan bir sosyolojik çerçeve (Merkez-Çevre ilişkileri) kullanarak açıklamayı amaçlamaktadır. . Başlangıçta çerçeve, Türk tarihinde merkez ve çevre arasındaki ilişkiyi açıklamak için kullanılmıştır. Mardin (1973), Osmanlı merkezinin 18. yüzyıldan itibaren politikalarını çevrenin talepleriyle uyumlu hale getirmek için mücadele ettiğine ve bunun tarihin farklı dönemlerine kadar uzandığına inanmaktadır. Bazı dönemlerde hem merkez hem de çevre arasında işbirliğine dayalı bir ilişkiye tanık olunurken, diğerlerinde çevre, merkezi farklı kültürel değerlere sahip tamamen farklı bir varlık olarak gördü. Mardin (1973), 1960 darbesi olaylarını ve Menderes'in infazını anlatarak merkez-çevre ilişkileri çerçevesi formülasyonunu sonlandırırken, bu makale tartışmayı AKP'nin 2002'de iktidara gelmesine kadar genişletmeyi ve çevrenin nasıl olduğunu açıklamayı amaçlamaktadır. Siyasi özlemler, dış politikayı AKP iktidarı altında Yeni Osmanlıcılık olarak bilinen şeye kaydırmanın yolunu açtı. Birçoğu Yeni Osmanlıcılığın ortaya çıkışını 2000'li yıllarda ekonomik yön, parti siyaseti, Türk Milliyetçiliği ve Avrupalılaşma gibi Türkiye'deki iç gelişmelere geri dönerek açıklamaya çalıştı. Hatta bazı bilim adamları, Yeni Osmanlıcılık diye bir şey olmadığını, daha ziyade Türkiye'nin dış politikasını yönetenin Sünni-İslamcı bir ideoloji olduğunu iddia ediyorlar. Bu yazının amacı, Yeni Osmanlıcılık kavramını, böyle bir kavramın ortaya çıkmasındaki ana faktör olarak öncelikle Şerif Mardin'in Merkez-çevre ilişkileri teorisine atıfta bulunarak açıklamak ve Neo-Osmanlıcılığın net bir anlayışını ve tanımını işaret ederek açıklamaktır. AKP iktidarı altında Türkiye'nin dış politika tutumu. Bu nedenle, bu makalenin ana argümanı, Yeni Osmanlıcılığın ve Şerif Mardin'in 'Çevre' kavramının geçerliliğini kanıtlamak olacaktır. Bunu yaparken, merkez ile çevre arasındaki ilişkinin ne kadar iyi olduğunu ve bugün toplumun bu kesimlerinin birbirlerini nasıl etkilediğini belirlemede Demokrasi, Siyasal Kutuplaşma ve Kültürel farklılıktan üç unsurdan yararlanılacaktır.