Günler daha kısa olsa ne olurdu? 22 saatlik periyodun wistar sıçanları üzerindeki davranışsal etkileri

Işık, ruh halini ve çeşitli fizyolojik fonksiyonları modüle eden sirkadiyen ritimler (yaklaşık 24 saatlik/günlük) için önemli bir düzenleyicidir. Bu bağlantı psikolojide iyi bilindiğinden, ışığın mevsimsel duygudurum bozukluğuyla (SAD) ve günün aydınlık dönemiyle olan ilişkisine odaklanan birçok çalışma vardır. Kısaca, sirkadiyen bir döngüdeki aydınlık süre kısaldığında, deney hayvanları ruhsal değişikliklere karşı daha savunmasız olma eğilimindedir. Kısaltılmış aydınlık veya karanlık dönemlerin etkilerinin duygudurum ve duygudurum bozukluklarında iyi bilinmesine rağmen, kısaltılmış günlerin (toplam 24 saatten daha kısa) ruh hali veya lokomotor aktivite üzerindeki etkisini araştıran bir çalışma yoktur. Bu amaçla, daha önce herhangi bir deneyde kullanılmamış (naif) 27 dişi Wistar sıçanı (2 aylık, 203 ± 6 g) iki özdeş kabine yerleştirildi: Deney grubu kısaltılmış güne (22 saat, 11:11 A:K döngüsü) maruz kalırken kontrol grubu standart gün yaşamaya devam etti (24 saat, 12:12 A:K döngüsü). İki ay sonra, her iki grup da klasik bir kemirgen depresyonu (davranışsal umutsuzluk) paradigması olan Zorunlu Yüzme Testi (ZYT) ile bir kaygı benzeri davranış ve lokomotor aktivite testi olan Açık Alan Testi'ne (AAT) tabi tutuldu. 22 saat grubu ZYT'de davranışsal umutsuzluk, OFT'de anksiyete benzeri bir davranış göstermedi ve AAT'de belirgin olarak daha yüksek lokomotor aktivite sergiledi. Bu sonuçlar kısaltılmış 22 saatlik günlerin Wistar sıçanları üzerinde antidepresan ve anksiolitik bir etkisi olduğuna işaret etmektedir.