Kuzeydoğu Asya'da kadınların fiziksel güvenliği ve devletlerarası ilişkilerde barış

1988'den itibaren toplumsal cinsiyet çalışmaları ile Uluslararası İlişkiler disiplininin birbirini anlamak üzere kullanılmaya başlanmıştır. Özellikle toplumsal cinsiyet ve güvenlik çalışmalarının birbiri ile ilintili olduğu ve toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin olduğu ülkelerin daha çatışmacı olduğu bir takım feminist teorisyenler tarafından ortaya atılmıştır. Bu teoriyi test etmek amacıyla bu çalışmada kadınların fiziksel güvenliği ile devletlerarası ilişkilerde çatışmacılık/barışçıllık arasında karşılıklı bir ilişkinin var olup olmadığı anlaşılmaya çalışılmıştır. Bunun için Kuzeydoğu Asya ülkeleri, Japonya, Moğolistan, Çin, Güney Kore ve Kuzey Kore vaka ülkeler olarak seçilmiştir. Hipotezi test etmek üzere bu vakalar üzerinde hem niteliksel hem de niceliksel yöntem kullanılmıştır. Sonuç olarak kadınların fiziksel güvenliğinin yüksek olduğu ülkelerin kendi aralarındaki ilişkilerde de barışçıl olduğu; kadınların fiziksel olarak güvende olmadığı ülkelerinse kendi aralarındaki ilişkilerde daha çatışmacı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.