Yabani ve kültüre alınan Cicer spp.'de Ascochyta Yanıklık etmeni Didymella rabiei (Anamorf: Ascochyta rabiei)'nin genetik, ekolojik ve patojenik açıdan popülasyon analizleri

Türkiye ve İsrail'den örneklenmiş yabani ve kültür nohudu orijinli Didymella rabiei izolatlarının genetik yapısı, in vitro'da sıcaklık-koloni hifsel gelişim ilişkisi ve saldırganlık özellikleri araştırılmıştır. 128 D. rabiei izolatının genetik varyasyonunu incelemek üzere altı STMS lokusu çalışılmıştır. En yüksek genetik çeşitlilik, kültür nohudu orijinli Türkiye popülasyonunda bulunmuştur (H=0,69). Yabani ve kültür nohudu orijinli D. rabiei izolatlarının EF1-? baz dizilim sonuçları, dört nükleotid polimorfizmiyle farklılık göstermiştir. Genetik açıdan birbirine uzak olduğu belirlenen yabani ve kültür nohudu orijinli popülasyonların bazı izolatları arasındaki genetik yakınlık, Bayes algoritması ve PCoA ile gösterilmiştir. STMS markırlara dayalı olarak saptanan popülasyon genetik farklılaşma değerleri kullanılarak, popülasyonlar arası gen/genotip akışları hesaplanmıştır. Yabani konukçu orijinli izolatlardan farklı olarak, kültür nohudu orijinli izolatların 25 °C'deki koloni çapları, 15 °C'dekinden daha büyük olmuştur. İn vitro'da saptanan sonuçlar, sıcaklık-koloni gelişim fenotipinin kalıtım dereceleri ile uyumlu bulunmuştur. Türkiye kültür nohudu orjinli izolatlar hariç, testlenen tüm izolatlar, orijinal konukçuları üzerinde daha yüksek saldırganlık ölçümleriyle konukçu adaptasyonu göstermiştir. Tüm veriler, yabani ve kültür ekosistemlerindeki farklı seçilim baskısının, D. rabiei popülasyonlarında ekolojik farklılaşmaya yol açtığını ortaya koymuştur.