Yabanıl inanış ritüellerindeki kadın figürünün çağdaş seramik sanatındaki yansımaları

Yabanıl inanışlar; doğayı anlayıp bağ kuran ve varlığına inanılan ruhani dünya ile iletişim kurmayı hedefleyen topluluklar tarafından, nesillerce yaşatılmış ve aktarılmıştır. Bu inanışlar beraberinde ritüelleri de getirmiştir. Kadın figürünün, inanışlardaki rolü de burada başlamıştır. Yabanıl inanış ritüellerinde kadın figürü iki bağlamda ele alınmış ve incelenmiştir. Bu bağlamlardan ilki; ritüelin gerçekleşmesini sağlayan kadınlarken, diğeri uğruna ritüeller yapılan kadınlardır. Uğruna ritüeller yapılan kadınlar; kültürel ve coğrafi çeşitlilik sebebiyle tapınılan, yeniden var olan ve korkulan kadınlar olarak üç e ayrılmıştır. Araştırmada bu kadınlar ve ritüelleri; Kybele, La Loba ve Lilith, karakterleri üzerinden incelenmiştir. Hayatın her alanında kendini göstererek nesillerce aktarılan yabanıl inanış ritüelleri, elbette ki primitif sanatın da temelini oluşturmuştur. Sanat; yabanıl insanda bazen, ruhani inanışlarını temsil etmenin ve onurlandırmanın bir yolu; bazense ritüelin bir parçası hatta kendisi olmuştur. Yabanıl inanışlar kadar eski olan seramik sanatı ise yüzey ve form özellikleri ile bu ritüellerin önemli bir parçası olmuştur. Yabanıl insan; seramiği yalnızca bir kullanım eşyası değil, aynı zamanda sembolik bir anlatım biçimi olarak da görmüştür. Evrenin bir parçası olarak toprağa bağlanan kadim kadınlar ve pişmiş topraktan yapılmış izleri, çağdaş sanatçıların da ilgisini çekmiş ve sonsuz bir kaynak oluşturmuştur. Bu çalışmada, kadın figürü etkisindeki yabanıl inanışlar ve ritüellerin, seramik sanatındaki yansımaları incelenmiştir. Kybele, La Loba ve Lilith üzerinden; çağdaş seramik sanatındaki yansımaları ile kadın figürünün kültürel ve spiritüel dokuyu oluşturan derinliğine dikkat çekilmek istenmiştir. Anahtar Kelimeler: Yabanıl, Ritüel, Kadın, Seramik, Primitif Sanat