Yağ dokusunda katalaz aktivitesi ölçümü için farklı izolasyon yöntemlerinin karşılaştırılması

Son zamanlarda yapılan çalışmalar yağ dokusunun yalnızca enerji deposu olmadığını, bunun yanında endokrin bir organ olduğunu gösterdi. Beyaz yağ dokusu, vücutta bol oranda bulunmasının yanında ihtiyaç fazlası enerjiyi trigliserit halinde depolayarak sakladığı ve enerji homeostazına katkıda bulunduğu bilinmektedir. Vücutta artan yağ kitlesi sonucu oluşan obezite artmış oksidatif stres ve düşük dereceli kronik inflamasyonla birlikte gözlenir. Antioksidan enzimler, daha az aktif radikal oluşmasına yol açarak veya serbest radikal zincir reaksiyonunun proteinler, lipidler, karbonhidratlar ve DNA üzerine hasarını azaltarak oksidatif stresin şiddetini bastırmaya yardımcı olan proteinlerdir. Katalaz enzimi önemli bir oksidan kaynağı olan H2O2' yi su ve oksijene parçalayarak oksidatif stresin oluşmasını engeller. Yağ dokusunun yüksek lipit ve düşük protein içeriğine sahip olması, lipit interferansının yüksek olması gibi durumlar bu dokuda protein izolasyonunu ve ölçümünü zorlaştırmaktaydı. Çalışmamızda, yağ dokusunda farklı protein izolasyon yöntemlerinin kullanılmasının CAT aktivitesi üzerine etkisinin incelenmesi ve ölçüm için gerekli şartların ortaya konulması amaçlandı. Katalaz aktivitesi ölçümleri Aebi yöntemi ile yapıldı. Sıçanlardan retroperitoneal yağ dokusu çıkarılıp üç farklı homojenizasyon yöntemi için anıldı. Homojenizasyon 1 (H1)' de organik çözücü olarak kloroform/metanol, homojenizasyon 2 (H2)' de ve homojenizasyon 3 (H3)' de sadece kloroform kullanıldı. Yapılan değerlendirmeler sonucunda H1 yönteminin ortalama spesifik aktivite değerleri diğer iki yönteme göre daha yüksek bulundu. Sonuç olarak, retroperitoneal yağ dokusunda H1 yönteminin CAT enzim aktivitesi ölçümünde daha uygun olabileceği kanaatine varıldı.