Yalnızlık ve psikolojik iyi oluş ilişkisinde can sıkıntısı ile sosyotelizmin aracı rolünün incelenmesi

Araştırmanın amacı yalnızlık ve psikolojik iyi oluş ilişkisinde can sıkıntısı ile sosyotelizmin aracı rolünün incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi; Türkiye'de yaşayan, çevrimiçi platformlar aracılığıyla ulaşılan ve araştırmaya gönüllü olarak katılan, 18-65 yaş aralığındaki 377'si kadın, 252'si erkek olmak üzere 629 bireyden oluşturmaktadır. Araştırmanın veri toplama sürecinde Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Ruls-6 Yalnızlık Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Kısa Can Sıkıntısı Eğilimi Ölçeği ve Genel Phubbing (Sosyotelizm) Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadaki analizler IBM SPSS 27 yazılımı kullanılarak yapılmıştır. Değişkenler arası ilişkiler için Pearson Korelasyon analizi, değişkenlerin demografik verilere göre farklılığını belirlemek için Bağımsız Gruplar t- Testi ve Kruskal Wallis-H testi kullanılmıştır. Aracı rol analizlerinde Process Macro 4.2 programı Model 6 analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; can sıkıntısı ve sosyotelizm olarak ele alınan her iki aracı değişken modele eklendiğinde, dolaylı etkilerin ve seri aracı etkinin anlamlı olduğu görülmektedir. Araştırma değişkenlerinde; cinsiyet, çalışma durumu, medeni durum, eğitim düzeyi, en sık kullanılan sosyal medya uygulaması ve akıllı telefonu en sık kullanma nedeni durumlarına göre anlamlı düzeyde farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Araştırma bulguları literatür kapsamında tartışılmış ve gelecekte yapılacak çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.