Yaşlıların algıladıkları sosyal destek ve psikolojik dayanıklılık ile ölüm kaygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bebeklik, çocukluk, ergenlik ve yetişkinlik gibi insan gelişim dönemlerinden sadece biri olup çöküşlerin ve kayıpların yoğun olarak yaşandığı yaşamın son aşaması olarak tanımlanan yaşlılık döneminde bireylerin yaşamında ölüm, ölüm kaygısı, algılanan sosyal destek ve psikolojik dayanıklılık gibi unsurlar etkili olmaktadır. Bu bağlamda araştırmanın amacı, yaşlıların algıladıkları sosyal destek ve psikolojik dayanıklılıkları ile ölüm kaygısı arasındaki ilişkinin ortaya konulması ve yaşlı bireylerin bu dönemde karşılaşmış olduğu problemlerin çözülmesinde etkili olan sosyal hizmet uygulamalarına değinmektir. Araştırmanın evrenini Muş ilinde yaşayan 60 yaş üzeri yaşlı bireyler oluştururken araştırmanın çalışma grubunu Muş ilinin Bulanık ilçesinde yaşayan araştırmaya katılmaya gönüllü 60 yaş ve üzeri 302 yaşlı birey oluşturmuştur. Araştırmanın çalışma grubu olasılık dışı örnekleme yöntemlerinden kartopu örnekleme modeline göre oluşturulmuştur. Araştırmada sonucunda yaşlı bireylerde ölüm kaygısı ile çok boyutlu algılanan sosyal destek ve psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişki saptanmıştır. Buna göre yaşlı bireylerde ölüm anksiyetesi arttıkça çok boyutlu algılanan sosyal destek ve psikolojik dayanıklılığın artabileceği saptanmıştır. Yaşlı bireylerin ölüm kaygısının azaltılmasında sosyal hizmet uygulamalarına gereksinim duyulmaktadır.