Yaya erişiminde süreklilik sorunu ve çözüm olanaklarının Adana-Seyhan kent merkezi örneğinde araştırılması

Kentsel mekân planlamada kent büyüklüklerinin ve biçimlerinin temel belirleyicisi yaya hareketleri olmasına karşın günümüz kentsel mekân tasarımında yaya hareketleri yerini motorlu araç trafiğine bırakmıştır. Dünyanın birçok kentinde olduğu gibi ülkemizde de yayalar için mekân daralması ve daralan mekânlarda da gerekli tasarımların yapılamaması nedeniyle yaya mekânları çeşitli sorunları barındırır hale dönüşmüştür. Yol ya da otopark kapasitesindeki artış; günümüzde "iyileştirme" olarak tanımlansa da özellikle yayalar açısından kentsel bozulmayı yaratmaktadır. Kentsel yaşamda ana hedef insanların hareket özgürlüğünü sağlamak ve kentsel etkinliklere erişmelerini kolaylaştırmaktır. Kentlerde ulaşım çözümleri taşıtların değil, insanların hareketliliğini esas almalıdır (Cebeci, Çakılcıoğlu, 2001). Adana özelinde ve Türkiye genelinde kentlerde yayalar için ayrılan kaldırımların gerek genişlik, gerekse yapısal özellikleri ve çeşitli işgaller nedeniyle kullanılması her yaş, cinsiyet ve bedensel kısıtlılık yaşayan bireyler için kullanılamaz hale gelmesi gerçekliğinden hareketle çalışma yürütülmüş ve öneriler geliştirilmiştir.