The relationship between teachers' attitudes and feedback-giving practices and student expectations: Theorizing from practice in an efl context

Yabancı dil olarak İngilizce öğrenme (EFL) ortamlarında yazma becerilerinin öğretimi genellikle öğrencilerin çabalarını ve mücadelelerini gerektirebilecek zorlayıcı bir eylem olarak düşünülür. Öğretme ve öğrenme tekniklerinin kullanımındaki farklılıklar veya eğitim ortamlarındaki fırsat eşitsizliği göz önüne alındığında, geri bildirimin kullanılması, öğretim için diğer bazı araçların eksikliğini giderebilir ve ilerlemeyi hızlandırmaya yardımcı olabilir. Bu bağlamda, Sosyo-yapılandırmacı Teoriden yararlanan bu karma tip çalışma, (a) öğretmenlerin yazılı geri bildirim bağlamındaki yönelimleri (b) öğrencilerin yazılı geri bildirim bağlamında beklentileri (c) öğretmenler tarafından öğrenci kağıtları üzerinde uygulanan geri bildirimin doğası arasındaki ilişkiyi bulmayı amaçlamıştır. Bu kimlikleri ortaya koymak için, öğretmen ve öğrencilerin tutumlarını ve beklentilerini ölçen iki ölçek geliştirilmiştir. Öğretmen ve öğrenci anketleri farklı katılımcılar arasında pilot uygulama yapıldıktan sonra 99 öğretmen ve 539 öğrenciye uygulanmıştır. Verileri çeşitlendirmek için, 11 öğretmen ve ayrıca 61 öğrenci arasında Eleştirel Yansıtıcı Notlar, Yarı-yapılandırılmış Görüşmeler, Grafik Çıkarımlar ve Analitik Notlar gibi çeşitli nitel veri oluşturma araçları kullanılmıştır. İstatistiksel olarak, bahsi geçen 11 öğretmenin, nicel çalışmada daha geniş bir örneklemi (99 kişi) temsil ettiği bulunduğundan, nitel çalışmanın bulgularının daha büyük gruba, yani 99 öğretmene de aktarılabilme ihtimali bulunmaktadır. Öğretmenler ve öğrencilerden oluşan katılımcılardan derlenen verinin bir grup analizine bağlı olarak ortaya çıkan bulgular karşılaştırmalı olarak yorumlanmıştır. Ayrıca 11 öğretmene ait 55 geri bildirim kağıdı, öğretmen ölçeğinin uygulanması sonucu ortaya çıkan Yeni Geri bildirim Modeli'ne göre değerlendirilmiştir. Sonuçlar, öğretmenlerin sırasıyla motive edilen, dolaylı ve doğrudan geri bildirime yönelik oldukça olumlu düşüncelere sahip olduklarını göstermiştir. Bununla birlikte, öğretmenlerin, daha iyi yazma için öğrencilere birden fazla yazma şansı verdiklerinde, bazı hatalar hakkında geri bildirim vermekten kaçındıkları görülmüştür. Ayrıca, öğretmenlerin farklı araçlarla ölçülen geri bildirim verme davranışları ile geri bildirim kağıtlarının değerlendirilmesiyle ölçülen geri bildirim uygulamaları arasında doğrudan bir benzerlik bulunmamıştır. Ayrıca, öğrenciler arasında, motive edici geri bildirimin popülaritesinin dolaylı ve doğrudan geri bildirimi geride bıraktığı görülmüştür. Bir grup öğrenci, geri bildirim fikrini, yazma konusuna yönelik fikirlerle ilgili olduğu zaman değil dilin yapısal özellikleriyle, örneğin dil bilgisi, kelime dağarcığı veya organizasyonla ilgili olduğu zaman benimsemişlerdir. Son olarak, örtüşmeler tespit edilse de öğretmenler ve öğrencilerin geri bildirimle ilgili yönelimlerinin birkaç noktada birbirinden ayrıştığı görülmüştür. Öğretmenlerin tutum ve uygulamaları ile öğrencilerin geri bildirim beklentileri arasında tam bir uyum olmamasının olası nedenleri arasında öğretmenlerin ve öğrencilerin eğitim geçmişinin, kurumsal taleplerin, öğrencilerin yeterlilik seviyelerinin, eğitsel gereksinimlerinin ve motivasyon düzeylerinin bulunduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma teorik, metodolojik, ve eğitsel önermeler ve uygulamalar ortaya koymuştur.