Video inclusive portfolio (VIP) as a new form of teacher feedback in teaching writing

Yabancı dilde yazma becerisi derslerine giren öğretmenlerin en önemli görevlerinden biri öğrencilerin yazılarına dönüt verilmesidir. Ancak, öğretmenlerin tutumları ve kullandıkları dönüt verme yöntemleri öğrencilerin yazılı çalışmalarında gerçekleştirebilecekleri düzeltme miktarını etkileyebilmektedir. Örneğin, öğretmenleriyle kısa yüzyüze görüşme fırsatına sahip öğrenciler çalışmalarını yeniden yazarken daha çok düzeltme yapabilmektedirler. Fakat, kalabalık öğrenci kitlelerinin varolduğu durumlarda öğretmenlerin herzaman öğrencileriyle görüşerek yüzyüze dönüt verme şansı bulunmamaktadır. Bu durumda öğretmenler, öğrencilerin kağıtları üzerinde birtakım düzeltme, işaretleme ve yorumlar yapmak suretiyle öğrencilerine geleneksel olarak dönüt verirler. Bazı öğrenciler öğretmenlerince verilen geleneksel dönütü başarılı bir şekilde kullanarak yazılı çalışma taslaklarını iyileştirebilirken, bazı öğrenciler düzeltme sembollerinin karmaşık olması, öğretmen tarafından verilen dönütü doğru anlamama ve verilen dönütün çok fazla dilötesi ifadeler barındırması gibi sebeplerle öğretmenlerinden aldıkları dönütten aynı oranda faydalanamamaktadır. O nedenle, bu araştırma videolarla iletilen öğretmen dönütünün geleneksel dönüt verme yöntemine alternatif bir uygulama olup olamayacağını incelemiştir. Video dönüt yönteminin yeni bir uygulama olarak kullanılıp kullanılamayacağını anlamak için araştırmacı biri deney, diğeri kontrol grubu olmak üzere iki grup kurmuştur. Bu gruplardaki öğrenciler, araştırmacının çalışmakta olduğu kurum olan Kadir Has Üniversitesi'nde İngilizce hazırlık eğitimi almaktaydılar. Uygulama beş hafta sürdü ve araştırmacı haftalık ödevler için deney grubuna video dönüt, kontrol grubuna ise geleneksel olarak kağıtları işaretlenerek dönüt verilmiştir. Dönüt videoları bir portfolyo yazma çalışmasının parçası olduğundan, araştırmacı uygulamaya "Video İçerikli Portfolyo" (VİP) adını vermiştir. Toplanan veriler üç aşamada incelendi. İlk olarak, deney grubu ve kontrol grubunun, araştırmacının verdiği dönütten sonra ne kadar düzeltme yaptığı hesaplandı ve bir Mann-Whitney U testi ile analiz edildi. Bulgular, öğrenciler bir sonraki taslaklarını yazarken video dönüt onlara daha çok düzeltme yapabilme imkanı verdiğini ortaya koymuştur. İkinci olarak, video dönütün dört dönüt kategorisinde (doğrudan düzeltme, basit-mekanik, karmaşık-mekanik, organizasyonel dönüt) daha çok düzeltme yapılmasını sağlayıp sağlamadığı da incelemiştir. İkinci bir Mann-Whitney U testi iki gruptaki öğrencilerin farklı kategorilere ait dönütü nasıl değerlendirdiklerini analiz etmiştir. Bulgular ışığında, doğrudan düzeltme kategorisinde video dönüt ve geleneksel dönüt yöntemi arasında istatistiksel olarak önemli bir fark ortaya koymazken, basit-mekanik, karmaşık-mekanik ve organizasyonel dönüt kategorilerinde video dönüt istatistiksel olarak önemli farklarla öğrencilerin daha fazla düzeltme yapmalarını mümkün kılmıştır. Son olarak, öğrencilerin video dönüt uygulaması hakkındaki görüşleri araştırmanın sonunda deney gurubuna verilen bir anketle incelenmiştir. Anketten elde edilen bulgular da İngilizce yazma becerisi eğitiminde, video aracılığıyla verilen dönütün geleneksel olarak verilen dönüte alternatif olabileceğini teyyid etmiştir.