Spare parts inventory management

Havacılık endüstrisinde yüksek rekabet olması sebebiyle maliyetlerin düşürülmesi ön plana çıkmakta ve her geçen gün daha kritik hale gelmektedir. Havacılık endüstrisinde, yedek parçaların bakımı ve stok tutma maliyetleri, yöneticilere işletme maliyetlerini düşürme olanağı verir. Bu nedenle yedek parça stok yönetiminde yüksek doğrulukta talep tahmini vazgeçilmez bir konudur. Literatürde, talep miktarının değişkenliği ve belirsizliği nedeniyle geleneksel talep tahmin yöntemlerinin ve de performans ölçüm metotlarının yeterli olmadığı iddia edilmektedir. Bu yöntemleri karşılaştırırken; klasik performans ölçütleri genellikle tercih edilir. Ancak bu karşılaştırma sonuçları, envanter maliyeti minimizasyonu düşünüldüğünde genellikle yanıltıcı sonuçlar verir. Bu çalışmada, geleneksel tahmin yöntemleri ve de kesikli talep için üretilen tahmin yöntemlerini karşılaştırmada maliyet esaslı performans ölçütü dikkate alınarak farklı envanter politikaları ve geliştirilmiş farklı sipariş verme yaklaşımları kullanılmıştır. Talep tahmini yöntemlerini ve geliştirilen sipariş verme yaklaşımlarını karşılaştırmak için THY Teknik MRO envanterinden 535 farklı madde seçilmiştir. Veri sınıflandırması, başlangıç değerleri atama, optimizasyon kullanılarak parametrelerin minimum maliyeti verecek şekilde araştırılması ve performans ölçümünden oluşan bir metodoloji sunulmuştur. Literatürde düzenli olmayan talep verisi için geleneksel yöntemlerin gelecekteki talebi tahmin etmede başarısız olabileceği iddia edilmesine rağmen, performans ölçütü olarak stok maliyeti dikkate alındığında geleneksel olmayan yöntemlerin geleneksel alternatiflerden önemli oranda iyi performans göstermediği görülmüştür. Bu çalışmada, havacılık yedek parça tedariğini karşılamak için farklı envanter politikaları ve geliştirilmiş sipariş verme yaklaşımları optimize edilmiş parametrelerle uygulanarak mevcut yöntemlerden daha fazla envanter maliyetlerini azaltabileceği iddia edilmektedir. Bu çalışmadan üretilen çıktılar, envanter planlayıcılarının hangi yedek parça talep verisi için hangi tahmin yöntemi ve yenileme politikası kullanarak minimum stok maliyeti elde edebileceğine ilişkin kararlarını vermelerinde bir çerçeve sağlayabilir.