A qualitative investigation of charity bazaars within the context of neo-institutional theory

Bu çalışma, temelde bir bağış toplama yöntemi olarak ortaya çıkan seküler ve seküler olmayan (dini) hayır çarşılarının genel yapılarını kurumsal açıdan anlamayı, kendi içlerindeki ve aralarındaki eş biçimliliği incelemeyi amaçlamaktadır. Bununla birlikte, bu çarşıların kurumsallaşma ve meşruiyet süreçlerinin incelenmesi de amaçlanmaktadır. Ayrıca, araştırma bulguları üzerinden hayır çarşılarına ilişkin bir bağış toplama modeli önerilecektir. Betimsel bir niteliğe sahip olan bu çalışma, genel olarak nitel araştırma mantığı ile oluşturulmuştur. Araştırma verileri, hayır çarşısı organizatörlerinden derinlemesine görüşme tekniği ile toplanmış ve yönlendirilmiş içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Bunun neticesinde, dini tüm hayır çarşılarının birbiri ile eş biçimli olduğu sonucuna varılmıştır. Seküler olanlardan Hayır Çarşısı (F), (G) ve (H) kendi aralarında eş biçimliliğe sahiptir. Ancak, Hayır Çarşısı (I) ve (J) diğer seküler hayır çarşılarından farklılaşmakta olup, birbirleri ile eş biçimlidir. Ayrıca, dini hayır çarşıları ile Hayır Çarşısı (F), (G) ve (H) arasında eş biçimlilik olduğu ve yarı kurumsallaşma aşamasında daha önceden kazanılmış olan meşruiyetlerini sürdürürken, diğerlerinin kurumsallaşma öncesi aşamada meşruiyet kazanmaya çalıştığı sonucuna ulaşılmıştır. Bunlara ilaveten, dini hayır çarşıları ve Hayır Çarşısı (I) ve (J), bunları düzenleyen kar amaçsız örgütlerin meşruiyet elde etmesinde aracılık rolü oynamaktadır. Öte yandan, Hayır Çarşısı (F), (G) ve (H)' yi organize eden kar amaçsız örgütlerin dış çevre tarafından genel olarak kabul görmesi ise, ilgili hayır çarşılarının meşrulaşmasına aracılık etmektedir.