Yeni melez bazı sofralık üzüm çeşitlerinin çukurova koşullarındaki performansları ve etkili sıcaklık toplamı isteklerinin belirlenmesi

Bu çalışmada; yeni melez Efem, Spil Karası, Lidya, Ece, Mesir, Manisa Pembesi üzüm çeşitleri ile MxHM1317, TxC32, TxC175, MxTİ58 ve MxTİ25 tescile aday çeşitlerin bölge ekolojisine adaptasyonu, fenolojik devreleri, etkili sıcaklık toplamı istekleri( EST) ile verim ve bazı kalite özellikleri incelenmiştir. Denemede kullanılan çeşitlerde uyanmanın 15 Mart (Efem)-31 Mart (Manisa Pembesi), tam çiçeklenmenin 6 Mayıs (MxHM1317)-14 Mayıs (Manisa Pembesi), ben düşmenin 18 Haziran (Efem, Spil karası ve Ece)-12 Temmuz (Mesir) ve olgunlaşmanın ise 6-8 Temmuz (Efem, Spil karası ve Ece)-27 Temmuz (Mesir) tarihleri arasında gerçekleştiği gözlenmiştir. Çeşitlerden sekizinin 6-13 Temmuz; üç'ünün ise 20-27 Temmuz tarihleri aralığında olgunlaştığı değerlendirilmiştir. Uyanma-Derim arası en düşük EST değeri 1617.2 gd ile Efem'de; en yüksek EST değeri ise 2065.2 gd ile Mesir çeşidinde hesaplanmıştır. En yüksek omca başına verim değerleri MxTİ25 ve Mesir' de (sırasıyla, 16461 g ve 13380 g); salkım ağırlıkları da MxTİ25 ve Mesir çeşidinde sırayla 548.7 g ve 514.7 g olarak elde edilmiştir. Bunları verimde MxTİ58 (11527 g/omca), salkım ağırlığında ise Manisa Pembesi (502.8 g) izlemiştir. Lidya, 100 tane ağırlığı en yüksek (810.0 g) çeşit olarak saptanmış olup, ardından Manisa Pembesi (685.0 g) gelmiştir. En yüksek ve en düşük suda çözünebilir kuru madde (SÇKM) değerlerinin %18.5 ve %13.6 ile sırasıyla MxHM1317 ve MxTİ25; asitlikte ise yine en yüksek ve düşük değerler sırasıyla %0.85 ve %0.37 ile Efem ve TxC32 çeşitlerinde belirlenmiştir. Sonuçta; tescil edilen çeşit ve adayların yöreye uyumda önemli bir sorun yaşamayacakları değerlendirilmiştir. Erkencilik açısından Efem, Spil Karası ve Ece' nin; verim ve kalite açısından MxTİ25 ve Mesir çeşitlerinin öne çıktığı görülmüştür.