Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde bebeği yatan annelerin yaşadıkları problemler ile başa çıkmasında dinin rolü

Bu araştırmanın temel amacı, Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde (YYBÜ) bebeği yatmakta olan annelerin, yaşadıkları problemleri ve bu problemler ile nasıl başa çıkmaya çalıştıklarını, bu süreçte kullandıkları dini başa çıkma tarzlarını ve bunların etkilerini, manevi desteğe ihtiyaç duyup duymadıklarını tespit etmektir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış mülakat tekniği uygulanmıştır. Araştırma, Kasım 2018-Aralık 2018 tarihleri arasında Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde bebekleri olan 15 kişi ile yapılmıştır. Mülakatlar hastane içerisinde YYBÜ annelerinin kalması için yapılan "Anne Oteli"nde gerçekleştirilmiştir. Mülakat soruları, katılımcıların postpartum (doğum sonrası) dönemde oldukları dikkate alınarak hazırlanmış, onları daha fazla duygusallaştıracak ifadelerden kaçınılmıştır. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucu katılımcıların çoğunun yaşadıkları süreci stres yaratan bir olgu olarak algıladığını ortaya koymuştur. Katılımcılar başlarına gelen bu durumu anlamlandırmada dini referans olarak kullanmış, en çok da dua etme sıklıklarının arttığı görülmüştür. Araştırmaya katılan annelerin olumlu dini başa çıkma tarzlarını olumsuz dini başa çıkma tarzlarına göre daha çok kullandıkları tespit edilmiştir. Olumsuz dini başa çıkma tarzlarını kullanan katılımcıların, geçmişte yaptığı hatalarından dolayı cezalandırılıp cezalandırılmadıklarını sorguladıkları ve stres düzeylerinin diğerlerine göre daha yüksek olduğu bulgulanmıştır. Bebekleri YYBÜ'de bulunan annelerinin bu süreçte eş ve ailelerinin desteğine her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyduğu; konuşup, rahatlama, moral ve motivasyon isteklerinin olduğu; manevi desteğe ihtiyaç duydukları tespit edilmiştir.