Yerel yönetimlerde görev yapan meslek elemanı ve idarecileringöçmenlere yönelik algısı ve göçün yerel yönetimlerinhizmetleri çerçevesinde değerlendirilmesi

Araştırmada, yerel yönetimlerde görev yapan meslek elemanı ve idarecilerin göçmenlere yönelik algılarının ve göçün yerel yönetimlerin hizmetleri çerçevesinde nasıl değerlendirildiğinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda araştırmada karma yöntem yaklaşımı benimsenmiştir. Nicel veriler, İstanbul ilindeki yerel yönetimlerde görev yapan meslek elemanı ve idareciler arasından basit seçkisiz örnekleme yöntemiyle belirlenen 179 katılımcıdan; nitel veriler ise maksimum çeşitlilik örneklemesiyle seçilen 68 gönüllü yerel yönetim çalışanından elde edilmiştir. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından kullanılan iki aşamalı bir veri toplama seti ile toplanmıştır: yerel yönetim çalışanlarının göçmenlere yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla "Göçmen Algısı Ölçeği" ve derinlemesine değerlendirme yapmak amacıyla hazırlanan "Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu". Nicel veriler betimsel istatistikler ve korelasyon analizleri, nitel veriler ise içerik analiziyle çözümlenmiştir. Nicel bulgular, tehlike boyutunda özellikle göçmenlerin toplumsal çatışma ve siyasi yapı için risk oluşturduğuna ilişkin maddelere katılımın görece yüksek; vatandaşlık verilmesi, nefret söylemi ve sosyal mesafeye ilişkin maddelere katılımın ise düşük olduğunu göstermektedir. Cinsiyet ve belediyedeki pozisyon değişkenleri açısından, yöneticilerin tehlike ve sosyal dışlama boyutlarında daha yüksek, sosyal çalışmacıların ise sosyal içerme ve insancıllık boyutlarında en yüksek ortalamalara sahip olduğu saptanmıştır. Ölçeğin alt boyutları arasında, tehlike ve sosyal dışlama ile sosyal içerme ve insancıllık arasında anlamlı ve olumsuz; sosyal içerme ile insancıllık arasında ise anlamlı ve olumlu ilişkiler bulunmuştur. Nitel bulgular, yerel yönetim çalışanlarının göçmenlere yönelik barınma, sosyal yardım, sağlık ve eğitim hizmetlerini yerel yönetimlerin temel sorumluluk alanı olarak gördüklerini ve xiii sosyal uyumun dil eğitimi, kültürel etkinlikler ve farkındalık çalışmalarıyla desteklenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Genel olarak bulgular, göç yönetiminde yerel yönetimlerin stratejik bir rol üstlendiğini ve göçmenlere yönelik hizmetlerin daha kapsamlı, koordineli ve kapsayıcı biçimde planlanmasına ihtiyaç duyulduğunu göstermektedir.