Yetişkin eğitiminde görev yapan akademisyenlerin yapay zekânın yetişkin eğitimde kullanılmasına yönelik görüşlerinin incelenmesi

Yetişkin eğitimi bireylerin gelişimi, ulusların geleceği için vazgeçilmez bir olgu haline gelmiştir. Yetişkin eğitimi yolu ile toplumsal istihdamın artırılması, rekabet fırsatı yaratılması, topluma entegre olabilme, bireyin kendini gerçekleştirmesi hedeflemektedir. Teknolojinin baş döndürücü hızla ilerlemesi yetişkin eğitimine duyulan ihtiyacı her geçen gün artırmaktadır. Teknolojideki bu hızlı değişim, eğitimde dijital dönüşümü sağlayarak öğrenci katılımını ve başarısını artırmak, eğitimcilere destek sağlamak ve küresel eğitime erişim imkânı yaratmak için kullanılmaktadır. Yapay zekâ, eğitimdeki dönüşümün önemli aktörlerinden biri olarak eğitimde çığır açacak değişikliklere liderlik etmektedir. Yapay zekâ hayatın her alanında etkili bir hal aldığı için uzmanlar dışında kalan bireylerinde temel düzeyde de olsa entegrasyonunun gerçekleşmesi gerekmektedir. Yapay zekâ, karmaşık sorunlara çözüm üretme, öğrenme, rasyonel çıkarımlarda bulunma, kompleks problemleri çözme, farklı şartlara, dillere ve deneyimlerine uyum sağlama gibi yetenekleriyle eğitime önemli katkılar sağlamaktadır. Yetişkin eğitiminde yapay zekânın kullanımı, farklı bilgi, yaşantı ve ilgilere sahip olan bireylere yönelik esnek öğrenme ortamları sunarak, anında geri bildirime olanak sağlayarak, küresel öğrenmeyi ve etkileşimi destekleyerek yetişkinlerin hayat boyu öğrenme sürecine daha aktif katılımını sağlar. Yapay zekânın kullanımı eğitimi daha kapsayıcı, esnek, erişilebilir hale getirir. Bu olumlu katkıların yanında doğurabileceği etik sorunlarda tartışma konusudur. Bu araştırmada hayat boyu öğrenme ve yapay zekâ ile ilgili kavramlar açıklanarak, yetişkin eğitimi alanında çalışan akademisyenlerin yapay zekâ kullanımının yetişkin eğitimine sağladığı katkılar ve oluşturabileceği dezavantajlı durumlar hakkındaki görüşlerini tartışmak hedeflenmiştir. Araştırma yapılırken nitel araştırma desenlerinden biri olan fenomenoloji yöntemi kullanılmıştır. Veriler, demografik bilgi formu ve araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış mülakat şeklindeki soruların katılımcılara sorulması ile toplanmıştır. Araştırmanın çalışma gurubu yetişkin eğitimi alanında çalışan 7 akademisyenden oluşmuştur. Araştırma bulguları, yetişkin eğitimi alanında görev yapan akademisyenlerin lisansüstü eğitimde yapay zekâ teknolojilerini hem önemli fırsatlar hem de dikkatle yönetilmesi gereken riskler barındıran çok yönlü bir araç olarak değerlendirdiklerini göstermektedir. Elde edilen veriler, bu teknolojilerin bilgiye erişimi hızlandırma, öğrenme süreçlerini kişiselleştirme, zamanı daha verimli kullanma ve öğretim etkinliklerini destekleme gibi çeşitli avantajlar sunduğunu ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, yapay zekâ kullanımının eleştirel düşünme becerilerinin zayıflaması, öğrenme sorumluluğunun azalması, bilgi güvenilirliğine ilişkin belirsizlikler ve akademik etikle ilgili sorunlar gibi bazı olumsuzluklara da yol açabileceği görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Eğitim, hayat boyu öğrenme, yapay zekâ.