Yetmiş yaş altı ve üzeri akciğer kanseri hastalarında klinik ve histopatolojik özelliklerin, tedavi ilişkili sonuçların ve sağkalım oranlarının retrospektif olarak karşılaştırılması

Amaç: Akciğer kanseri, dünya çapında hem erkeklerde hem de kadınlarda kanser ölümlerinin önde gelen nedenidir. Bu tezin amacı, akciğer kanseri tanısı alan geriatrik hastalar ile geriatrik olmayan hastaların genel sağkalımları, hastalıksız sağkalımları, olaysız sağkalımları, progresyonsuz sağ kalımları, tedavi alma oranları, klinik ve histopatolojik özelliklerinin kıyaslanarak incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 2018-2022 yılları arasında, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi (DEÜ) Tıbbi Onkoloji Polikliniği'ne akciğer kanseri tanısıyla başvuran; tanı-tedavi ve takipleri DEÜTF Tıbbi Onkoloji Kliniği'nde gerçekleştirilmiş olan 18 yaş üzeri 610 hasta dahil edilmiştir. Akciğer kanseri tanısı olup, verileri eksik olan hastalar çalışmadan çıkarılmıştır. Hastaların demografik, klinik, histopatolojik ve laboratuvar verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Hastalar 70 yaş altı ve üstündeki hastalar olarak iki ana gruba ayrılmıştır. Hastaların verileri evre gruplarına göre ayrı olarak değerlendirilmiştir. Sağkalım analizlerinde Kaplan Meier testi ve Log Rank Testi kullanılmıştır. Bulgular: Tüm evrelerdeki akciğer kanseri tanılı hastalar karşılaştırıldığında; 70 yaş altı hastaların ortanca genel sağkalımı 14,46 [%95 GA(12,51-16,40)] ayken, 70 yaş üstü hastaların ortanca genel sağkalımı 12,16 [%95 GA (8,94-15,37)] ay ile daha kısa saptandı (p=0,009). Yaşlı hastaların daha yüksek ECOG-PS'larına ve daha fazla komorbiditeye sahip olduğu görüldü (p<0,001). Erken ve lokal ileri evrede adjuvan kematerapide ve metastatik evrede 1.sıra tedavide 70 yaş ve altı grubun daha fazla sisplatin bazlı, 70 yaş ve üzeri grubun ise daha fazla karboplatin bazlı rejim aldığı saptandı (Erken evre: p=0,007, lokal ileri evre: p=0,026, metastatik evre p=0,038). Metastatik evrede; birinci sıra tedavide 70 yaş ve üzeri grupta kemoterapi alma oranlarının daha düşük (p=0,022) olduğu ve metastatik 70 yaş altı hastaların, daha yüksek tedavi yan etkisi nedenli hastaneye yattığı (p=0,017) izlendi. Erken ve lokal ileri evrede yaş grupları arasında genel sağkalımda fark saptanmazken, metastatik evrede 70 yaş altı grupta genel sağkalım daha uzun bulundu (Erken evre: p=0,085, lokal ileri evre: p=0,314, metastatik evre p=0,049). Erken evrede hastalıksız sağkalım (HSK), lokal ileri evrede olaysız sağkalım (EFS) ve metastatik evrede progresyonsuz sağkalım (PSK) süreleri incelendiğinde her iki yaş grubu arasında fark saptanmadı (sırasıyla p=0,187, p=0,083, p=0,404). Sonuç: Çalışmamızda 70 yaş altı hastalarda genel sağkalımın daha uzun olduğu görüldü. Erken evrede HSK, lokal ileri evrede EFS ile metastatik evrede PSK süreleri incelendiğinde her iki yaş grubu arasında fark saptanmaması; her iki yaş grubunun tedavilerden benzer oranda fayda gördüğünü göstermektedir. Bu nedenle; yaşlı hastaların tedavi planlamasında sadece yaş faktörüne bakılmamalı, her hasta sistematik bir yaklaşımla kendi özelinde değerlendirilmelidir. Anahtar Kelimeler: Akciğer kanseri, yaş, prognoz, geriatrik akciğer kanseri, sağkalım