Yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğunun konfora etkisi

Araştırma yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğunun konfora etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak gerçekleştirildi. Çalışma Bucak Devlet Hastanesi ve Burdur Devlet Hastanesi yoğun bakımda çalışan 98 hemşire ile yürütülmüştür. Araştırma verileri "Hemşire Tanıtım Formu", "Alarm Yorgunluğu Değerlendirme Ölçeği", "Genel Konfor Ölçeği Kısa Formu " kullanılarak Aralık 2024 – Mart 2025 tarihleri arasında yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin analizinde Microsoft Excel ve SPSS (Statistical Package for Social Sciences) Release 21.0 kullanılmıştır ve tüm testler için kritik karar eşiği p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Sınıflama ve sıralama düzeyinde ölçülmüş, kategorik (cinsiyet, eğitim düzeyi vb.) veriler arası karşılaştırmalarda Ki-kare testi uygulanmıştır. Verilerin normal dağılımına Shapiro-Wilk testi ile Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. İki gruptan oluşan ve alt grupları normal dağılım gösteren değişkenlerin karşılaştırılmasında bağımsız örneklem t testi tercih edilmiştir. İkiden fazla alt gruba sahip olan ve normal dağılım kriterini sağlayan değişkenlerde tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. Araştırmaya katılan hemşirelerde alarm yorgunluğu değerlendirme ölçeği alt boyutlarından "Engeller" alt boyutunda puan 12,70±4,47, "Kayıtsızlık" alt boyutunda 18,93±5,31 puan, "Dikkat" alt boyutunda 10,69±1,32 puan, "Uygun Tepki" alt boyutunda 12,95±1,97, "Özel Cihazlar" alt boyutunda ise 10,64±1,48 ortalama puan hesaplanmıştır. Hemşirelerin genel konfor düzeyleri ise orta-yüksek seviyede olduğu tespit edilmiştir. Genel konfor puanları, engeller ve özel cihazlar değişkenleri ile anlamlı şekilde yordanmıştır. Sonuç olarak yoğun bakım hemşirelerindeki alarm yorgunluğu konfor düzeyini etkilemiştir. Alarm yorgunluğu arttıkça konfor düzeylerinde azalma gözlenmiştir.