Yüksek fruktozlu mısır şurubu ile beslenmenin sıçan overlerinde oluşturduğu hasarda yağ dokusu kaynaklı kök hücrenin etkisi

Amaç: Son zamanlarda şekerli beslenme toplum sağlığı açısından önemli bir problem oluşturmakta özellikle mısır şurubu gibi ucuz şekerlerden yapılan tatlılardan şişmanlık ve şeker hastalığını da içeren üreme sağlığını etkileyen hastalıklara neden olmaktadır. Kök hücrenin rejeneratif tıp alanında kullanımı tedavi biçimini almış ve birçok farklı hastalıklar için de deneysel olarak incelenmeye başlanmıştır. Bu çalışmada Yağ Doku Kaynaklı Kök Hücre (YDKH) uygulamasının Yüksek Fruktozlu Mısır Şurubu (YFMŞ) ile sıçan over dokusunda oluşan hasar sonrası iyileşme sürecine olan etkisini belirlemek amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmada Wistar dişi sıçanlar kullanıldı. Her grupta 4 hayvan olacak şekilde sıçanlar 6 gruba ayrıldı. 1.Grup: Kontrol grubu; 2.Grup: YFMŞ grubu; 3.Grup: STZ grubu; 4.Grup: Sham grubu; 5.Grup: YFMŞ + YDKH grubu; 6.Grup: STZ + YDKH grubu. Kontrol ve STZ uygulanan gruplar dışında diğer gruplar YFMŞ içeren içme suyu ile beslendi. YDKH uygulanan gruplara haftada bir kez 1x106/ml YDKH intraperitoneal olarak enjekte edildi. Sham grubuna eşit miktarda hücre kültür besiyeri enjekte edildi. Deney öncesi ve sonrası hayvanların ağırlıkları ölçüldü. Açlık kan şekerleri (AKŞ) deney öncesi ve 4 haftada bir kez ölçüldü. Deney sonrası hayvanların over dokuları toplandı. Histolojik değerlendirmeler ve oksidatif stres açısından eNOS, iNOS antikorları ile, damarlanma durumunun belirlenmesi için VEGF antikoru ile apoptoz açısından TUNEL boyamalarında immünohistokimya değerlendirmeleri yapıldı. İstatistiksel analizler için ANOVA testi yapıldı. Bulgular: Çalışmamızda YFMŞ ve STZ uygulanan sıçanların vücut ağırlıklarının istatistiksel olarak anlamlı (p<0.001) azalış gösterdiği bulundu. YFMŞ uygulama sonrası sıçanların kan şekeri ortalama yüksek olup kontrol gruptaki ortalama düzeyden anlamlı (p<0.001) olarak arttığı gözlemlendi. YDKH uygulama sonrası YFMŞ ile beslenen sıçanların ağırlıkları YDKH uygulanmayan grup ile karşılaştırıldığında belirgin (p>0.05) bir fark göstermez iken AKŞ düzeylerinde anlamlı (p<0.001) bir düşüş saptandı. STZ uygulanan gruplarda da YDKH uygulama sonrası AKŞ düzeyi belirgin (p<0.001) bir düşüş gösterdi. Histolojik incelemede YFMŞ ve STZ uygulanan gruplarda folikül sayısında azalma, konjesyon gösteren stroma gibi patolojik sonuçlar bulundu. İmmünohistokimyasal incelemeler sonucu YFMŞ ve STZ uygulanan gruplarda oksdatif stres açısından eNOS ve iNOS ekspresyonların arttığı, VEGF ekspresyonun arttığı bunun ile beraber özellik ile YFMŞ uygulanan gruplarda bu artışların daha belirgin (p<0.001) olduğu saptandı. Apoptozun belirlendiği TUNEL boyamalarında STZ uygulanan gruplarda daha belirgin (p<0.001) bir hücre ölümünün ortaya çıktığı anlaşıldı. YDKH uygulama sonrası patolojik değişikliklerin azaldığı bulundu. Sonuç: YFMŞ tüketilmesinin deneysel sıçan modelinde hiperglisemiye yol açtığı aynı zamanda over dokusunda patolojik bozukluklara neden olduğu gösterildi. Bu patolojik bozuklukların serbest radikallerin ve ona parelel hücre ölümünün artması ile ortaya çıktığı gösterildi. YDKH'nin YFMŞ ve STZ uygulama sonrası oluşan metabolik ve patolojik bozukluklara iyileştirme etkisinin olduğu bunu oksidatif stres ve beraberinde gelişen apoptozu azaltıp damarlanmanın azalması ile gerçekleştirdiği saptandı.