Temporality and belief: Time of the political from the perspective of an ethics of immanence in the philosophy of Deleuze

Felsefenin nesnesi olarak siyasal, geleneksel olarak, felsefe karşısında bu nesne konumuna hapsolmuştur. Yanyana ama birbirinden ayrı tutulan iki alan olarak, siyasal ve felsefi meseleler arasındaki ilişki felsefenin siyasalın koşulları üzerine düşünmekle yetindiği, siyasalın ise bu iki alan arasındaki sevecen mesafede romantize edildiği bir ilişkiden ibaret kalmaktadır. Bu çalışmada hem düşünceyi zayıflatan hem de siyasalı hayati güçlerinden sıyıran bu tutumdan şiddetli bir kopuş ve bu tavrın reddedilişi olarak ileri sürülen Deleuze'ün (ve Guattari'nin) felsefesi, güncel felsefe çalışmalarında ise genellikle apolitik olmakla eleştirilmektedir. Bu durum burada siyasalın belli bir evrensel olarak kabul edildiği günümüz politika anlayışının sonucu olarak ele alınmaktadır. Bu anlayışa karşıt olarak, Deleuze'ün felsefesi öncelikle içkin etik anlamında Spinoza'ya ilişkin olarak, daha sonra da zamansallık anlamında Bergson'a ilişkin olarak yeniden düşünülmekte, bu iki düşünüre kıyasla ve onlardan farklılaştığı noktalara dayanarak Deleuze'ün politika düşüncesinin özgünlüğü ileri sürülmektedir. Bu çalışmada Deleuze tarafından ele alındığı şekliyle siyasalın bir yön değişimi getirdiğini ve bu şekliyle günümüz siyaset anlayışıyla kavranamayacağını, bunun yerine siyasetin başka bir şekilde düşünülmesi gerektirdiğini göstermek amaçlanmaktadır.