Zihinsel antrenman yöntemlerinin 15-18 yaş basketbolcularda teknik beceri performansı üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, 15-18 yaş grubu basketbol sporcularında 8 hafta boyunca gerçekleştirilecek zihinsel antrenman uygulamalarının basketbol teknik becerileri üzerinde herhangi bir değişim yaratıp yaratmayacağını anlamaya çalışmaktır. Ayrıca katılım sağlanan antrenmanların sporcuların becerileri üzerinde herhangi bir farklılık yaratıp yaratmadığı da ortaya konulmaya çalışılacaktır. Bu çalışma ön test ve son test olacak şekilde deney ve kontrol gruplu bir araştırma deseni oluşturularak gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmanın araştırma grubunu Rize ili içerinde mücadele eden amatör bir spor kulübünün sporcuları oluşturmaktadır. Araştırmaya 15-18 yaş aralığında bulunan toplam 19 sporcu (Xyaş=16,56+/-0,80; deney grubu:10, kontrol grubu:9) dâhil edilmiştir. Tüm sporcular öncelikle bir basketbol beceri parkuruna dâhil edilmiş ve basketbol becerileri 100 üzerinden değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler 3 basketbol antrenörü ve 2 spor bilimleri fakültesinde basketbol derslerine giren öğretim üyesi tarafından yapılmıştır. Ön testten sonra deney ve kontrol grubundaki tüm katılımcılar 8 hafta boyunca normal basketbol antrenmanlarına katılım sağlamış, ayrıca deney grubundaki sporcular normal antrenmandan sonra 1 saat sürecek bir zihinsel antrenman programına dahil edilmişlerdir. 8 hafta sonra en başta girdikleri basketbol beceri parkuruna tüm katılımcılar bir kez daha katılım sağlamış ve aynı şekilde değerlendirilmişlerdir. Analizlere başlamadan önce deney ve kontrol gruplarının ön test ve son testlerden almış oldukları puanların normal dağılım gösterip göstermedikleri Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro Wilk testleri ile test edilmiştir. Normal dağılım sonuçlarına göre deney ve kontrol gruplarının ön test ve son test puanlarını karşılaştırmak için bağımsız gruplarda t-testi veya Mann Whitney-U testinden faydalanılmıştır. Ayrıca deney ve kontrol gruplarının ön test-son test puan ortalamalarındaki değişimi anlamak için ise bağımlı gruplarda t-testi veya Wilcoxon z testinden faydalanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda ön testlerde farklılık çıkmamasına rağmen reverse, göğüs pası, önden, arkadan ve bacak arası el değiştirme becerileri ile toplam parkur puanında deney grubu lehine son testlerde anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır. Ayrıca parkur süresi hariç diğer tüm becerilerde deney ve kontrol gruplarında anlamlı gelişimler tespit edilmiştir.