Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesi'nde çalışan doktor ve hemşirelerin ölüm kaygısı ile ölüme ilişkin depresyon düzeylerini etkileyen etmenler

Ölümle sıklıkla karşılaşan sağlık personelinin ölümle ilgili kendi duygularını anlaması, duygularını başkalarıyla konuşabilmesi, ölmekte olan ve ölümü yaklaşan hastanın ve bu hastanın yakınlarının biyo-psikososyal ve kültürel ihtiyaçların bilincinde olması gereklidir. Bu araştırma Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesi'nde çalışan doktor ve hemşirelerin ölüm kaygısı ile ölüme ilişkin depresyon düzeylerini etkileyen etmenleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu araştırma Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinde Nisan - Eylül 2016 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi ise bu evrenden araştırmaya katılmayı kabul eden 116 doktor 164 hemşire olmak üzere toplam 280 kişi oluşturmuştur. Çalışmada tanımlayıcı özellikler, Templer Ölüm Kaygısı Ölçeği ve Templer Ölüme ilişkin Depresyon Ölçeği maddelerini içeren toplam 49 sorudan oluşan ve literatür doğrultusunda hazırlanan anket formu kullanılmıştır. İstatistiksel analizler, Statistical Package for the Social Sciences 16.0 paket program ile bilgisayar ortamında gerçekleştirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde yüzde hesaplamaları verilmiştir. Kolmogrov Smirnov testiyle dağılımın normal olduğu gösterildikten sonra t testi ve ANOVA testleri kullanılmıştır. Bu çalışmada ölüm kaygısı ve ölüme ilişkin depresyon olmanın en önemli belirleyicisi kadın, bekar, hemşire, çocuk sahibi olmamak olarak belirlenmiştir. Bu çalışmada ciddi ölüm tehlikesi ile karşılaşmış olmak dahi ölüm kaygısı ve ölüme ilişkin depresyonu arttırmamaktadır.Bu çalışmada ölüme karşı duyarsızlaşma ölüme yönelik kaygı ve depresyonu etkilemezken, meslek grupları arasında cerrahi alanında çalışıyor olmak daha az ölüm kaygısına neden olmaktadır.